
گفته شده است که ما از همان لحظه تولد شروع به مردن میکنیم. اما چه کسی مایل است با چنین ذهنیتی به زندگی ادامه دهد؟
بهرغم اینکه ما نمیتوانیم زمان را متوقف یا روند پیری را کند کنیم، اما قادر به یافتن عوامل غیرضروری در فرایند پیری و دوری از آنها هستیم. با آنکه ممکن است این مقاله سؤالات دیگری را برانگیزد، اما وظیفه هر یک از ما این است که آن ضرباهنگ پنهانی و تعادلی طبیعی را در اشرف مخلوقات بیابیم که ممکن است به ما اجازه دهد روند پیری را کندتر کنیم و زندگی پربار و رضایت بخشی را روی کره زمین داشته باشیم.
حتی امروزه در قرن بیست و یکم نیز هیچ نوع چشمه جوانی وجود ندارد و هنوز هم موفق نشدهایم که از طریق بررسیها و تحقیقات علمی نوین درک کنیم که چگونه بدن میتواند بهطور مستمر به بازسازی و ترمیم خود بپردازد. این امر ممکن است بهعنوان بازجوانسازی سلولی در نظر گرفته شود. وقتی شما به اینکه بدن انسان دارای تقریبا 100تریلیون سلول است، پیمیبرید، دیگر این فرایند بازسازی درونی یا فرایند جایگزینسازی طبیعت، یک معجزه کوچک تلقی نمیشود.
کیفیت غذا و آبی که ما میخوریم و مینوشیم عامل اصلی در حفظ سلامت بافت سلولی است. دومین و احتمالا مهمترین عامل، نقشی است که وراثت ژنتیک در فرایند پیری ایفا میکند.
آیا تاکنون توجه کردهاید که چگونه برخی از ما، حتی زمانی که داریم از نظر ظاهری پیر میشویم همچنان به زندگی علاقهمند هستیم و در سطح فردی که 10 یا 20 سال جوانتر است، ورزش میکنیم؟ آیا به این علت است که ژنهای خوبی را به ارث بردهایم؟ آیا به این علت است که همواره توصیههای کارشناسان را به کار بستهایم؟ یا اینکه علت آن ترکیبی از چند سبک زندگی است که مهمترین آنها حفظ شور و اشتیاق برای زندگی است؟ چقدر حفظ سلامتی، نشاط و روحیه صلحجو در کاهش روند پیری اهمیت دارد؟
در اینجا چند عامل شناخته شده معرفی میشود که میتواند روند پیری را کند کند:
تغذیه مناسب، غذاهای غنی از مواد مغذی، آب سالم و پاک، اجتناب از مسمومیت بدن،
تمرینات ورزشی منظم، اجتناب از اضافه وزن، فراگیری مادامالعمر، ذهنیت صلحجو و
مسالمتآمیز.

گفته شده است که ما از همان لحظه تولد شروع به مردن میکنیم. اما چه کسی مایل است با چنین ذهنیتی به زندگی ادامه دهد؟
بهرغم اینکه ما نمیتوانیم زمان را متوقف یا روند پیری را کند کنیم، اما قادر به یافتن عوامل غیرضروری در فرایند پیری و دوری از آنها هستیم. با آنکه ممکن است این مقاله سؤالات دیگری را برانگیزد، اما وظیفه هر یک از ما این است که آن ضرباهنگ پنهانی و تعادلی طبیعی را در اشرف مخلوقات بیابیم که ممکن است به ما اجازه دهد روند پیری را کندتر کنیم و زندگی پربار و رضایت بخشی را روی کره زمین داشته باشیم.
حتی امروزه در قرن بیست و یکم نیز هیچ نوع چشمه جوانی وجود ندارد و هنوز هم موفق نشدهایم که از طریق بررسیها و تحقیقات علمی نوین درک کنیم که چگونه بدن میتواند بهطور مستمر به بازسازی و ترمیم خود بپردازد. این امر ممکن است بهعنوان بازجوانسازی سلولی در نظر گرفته شود. وقتی شما به اینکه بدن انسان دارای تقریبا 100تریلیون سلول است، پیمیبرید، دیگر این فرایند بازسازی درونی یا فرایند جایگزینسازی طبیعت، یک معجزه کوچک تلقی نمیشود.
کیفیت غذا و آبی که ما میخوریم و مینوشیم عامل اصلی در حفظ سلامت بافت سلولی است. دومین و احتمالا مهمترین عامل، نقشی است که وراثت ژنتیک در فرایند پیری ایفا میکند.
آیا تاکنون توجه کردهاید که چگونه برخی از ما، حتی زمانی که داریم از نظر ظاهری پیر میشویم همچنان به زندگی علاقهمند هستیم و در سطح فردی که 10 یا 20 سال جوانتر است، ورزش میکنیم؟ آیا به این علت است که ژنهای خوبی را به ارث بردهایم؟ آیا به این علت است که همواره توصیههای کارشناسان را به کار بستهایم؟ یا اینکه علت آن ترکیبی از چند سبک زندگی است که مهمترین آنها حفظ شور و اشتیاق برای زندگی است؟ چقدر حفظ سلامتی، نشاط و روحیه صلحجو در کاهش روند پیری اهمیت دارد؟
در اینجا چند عامل شناخته شده معرفی میشود که میتواند روند پیری را کند کند:
تغذیه مناسب، غذاهای غنی از مواد مغذی، آب سالم و پاک، اجتناب از مسمومیت بدن،
تمرینات ورزشی منظم، اجتناب از اضافه وزن، فراگیری مادامالعمر، ذهنیت صلحجو و
مسالمتآمیز.

اگر استرس زیادی دارید و می خواهید آرامش پیدا کنید ، اگر آرامش تان را سریع از
دست می دهید توصیه میکنیم از این عرق گیاهی مصرف کنید. …
تحقیقات نشان می دهد: عرق «بهار نارنج» به عنوان یک دارو در کاهش استرس قبل از عمل
جراحی مفید است.
به گزارش خبرنگار پژوهشی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) واحد علوم پزشکی ایران
دکتر محمود اخلاقی در تحقیقات خود با هدف مقایسه تاثیر عرق بهار نارنج بر اضطراب
بیماران قبل از عمل جراحی به بررسی تاثیرات آرام بخشی بهار نارنج به عنوان دیازپام
پرداخت.
این مطالعه کارآزمایی بالینی دوسوکور تعداد 60 بیمار 14 تا 48 ساله مراجعه کننده به
بیمارستان آیت الله کاشانی شهرکرد جهت عمل جراحی انتخابی نوع متوسط به صورت در
دسترس، انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه 30 نفره تقسیم شدند. دو ساعت قبل از عمل
به گروه یک 100 سی سی عرق بهار نارنج و به گروه دو محلول یک قرص 5 میلی گرمی
دیازپام در 100 سی سی آب به صورت خوراکی داده شد.
در این پژوهش میزان اضطراب بیماران توسط پرسشنامه اضطراب اسپیل برگر و علایم حیاتی بیماران قبل و دو ساعت پس از دریافت دارو ثبت شد.
یافته های این پژوهش نشان می دهد؛ گروه ها از نظر ویژگی های دموگرافیک، نبض و اضطراب قبل از عمل همان بودند، میزان اضطراب موقتی پس از مصرف دارو در هر دو گروه مصرف کننده بهار نارنج و دیازپام کاهش یافت.
تغییرات تعداد نبض و فشار خون در هر دو گروه قبل و بعد از مصرف دارو تفاوت آماری
معنی داری نداشت.
خلاصه این مقاله در ویژه نامه طب تکمیلی مجله دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد به چاپ
رسیده است.

کسانی که سابقه سکته قلبی دارند و دست به مصرف داروهای مسکن همچون ایبوپروفن می زنند بیشتر در معرض خطر سکته دوم قرار می گیرند.
به گفته محققان دانمارکی نتایج آزمایش روی 84 هزار دانمارکی که از سکته اول جان سالم به در برده اند نشان میدهند اگر میزان مصرف این مسکن ها زیاد ویا برای مدت طولانی باشد می توند که ریسک سکته را تا حد زیا دی بالا ببرد. البته به گفته آن ماری شرنینگ از دانشگاه کپنهاگ مصرف حدود 1600 میلی گرم از این دارو درعرض هفت روز خطری نخواهد داشت اما افزودن به این میزان عوارض جبران ناپذیری خواهد داشت.
مصرف این گونه مسکن ها در بین بیماران قلبی امری شایع است و کسانی که بیش از این مقدار استفاده کنند میتوانند تا 50 درصد میزان ریسک سکته را بالا ببرند. هنوز دقیقا مشخص نیست چرا این داروهای مسکن شانس سکته را افزایش می دهند اما گفته می شود شانس تشکیل لخته خون بیشتر شده و فشار خون هم افزایش پیدا می کند. به همین خاطر شرنینگ معتقد است با توجه به اینکه مصرف مسکن ها برای بیماران قلبی اجتناب ناپذیر است بیمارستان ها باید داروهایی را که میزان فشار خون را پایین می آورد راهم برای این دسته از بیماران تجویز کنند

اگر قصد دارید وزنتان را کم کنید یک روش بسیار موثر این است که لقمههای خود را مدت بیشتری بجوید.
به گزارش ایسنا، نتایج یک بررسی جدید نشان داده است که خوب جویدن غذا نه تنها به شما کمک میکند که وزنتان را کاهش داده بلکه مقدار کالری که در هر وعده غذایی استفاده میکنید را نیز کاهش میدهد.
کارشناسان تغذیه در دانشگاه پزشکی «هاربین» در چین با مطالعه روی 16 مرد لاغر و 14 مرد چاق طی دو مجموعه آزمایش جداگانه به نتایج فوق دست یافتهاند.
به گزارش روزنامه دیلی میل، بررسیها نشان داد: داوطلبانی که هر لقمه خود را 40 بار میجوند در مقایسه با گروهی که فقط 15 بار این کار را انجام میدهند، میتوانند 12 درصد کمتر غذا بخورند.
به نظر میرسد جویدن غذا به مدت طولانیتر در واقع فرصت رسیدن سیگنالهای سیری به مغز را افزایش میدهد. این سیگنالها به مغز میروند تا به آن پیغام دهند که معده پر شده است. به علاوه خوب جویدن غذا میزان ترشح هورمون گرسنگی موسوم به هورمون«گرلین» را کاهش میدهد و به این ترتیب احساس سیری در انسان بیشتر میشود.