لادن طباطبایی که از سهشنبه گذشته در مناطق زلزلهزده آذربایجان حضور دارد، اصالتا اهل تبریز است؛ او در راه بازگشت از روستاهای زلزلهزده به ایسنا میگوید: پیگیریهایم از طریق تلفن، آرام و قرار را از من گرفته بود. دو روز اولی که در تهران بودم هر کاری کردم از طریق تلفن دلم آرام نمیگرفت تا اینکه شخصا تصمیم گرفتم به تنهایی به میان آنها بروم.
این بازیگر که این روزها سریال «راز پنهان» را روی آنتن شبکه اول دارد، حال و هوای مناطق زلزلهزده را اینگونه برای خبرنگار سرویس تلویزیون ایسنا روایت میکند: برایم جالب بود از زمانی که وارد تبریز شدم کوچه به کوچه و محله به محله ستاد مردمی برقرار است و دائم مردم در حال جمعآوری موارد مورد نیاز برای زلزلهزدگان هستند. مرتب ماشینهایی را میدیدم که داخل آنها پر از مواد غذایی و مابقی وسایل بود.
وی حضور مردمی در مناطق زلزلهزدهی آذربایجان شرقی را چشمگیر توصیف میکند و میافزاید: از روزی که وارد تبریز و مناطق زلزله شدم، واقعا حضور چشمگیر مردمی را که دائما در حال جمعآوری کمکهای اولیه هستند به چشم دیدم و میخواهم بگویم مردم حضور خیلی خیلی خوب و چشمگیری دارند.
این بازیگر از وضعیت مناطق زلزلهزده به ایسنا میگوید: در اهر اکثر بناها هنوز سر پا هستند، اما وقتی با دقت به آنها نگاه میکنیم می بینیم تَرَکهای طولانی دارند که طبیعتا مردم از ورود به خانههایشان میترسند و ترجیح میدهند با هر گونه سختی در چادرها بمانند.
لادن طباطبایی در ادامهی صحبتهایش به نیازهای مردم زلزلهزدهی آذربایجان شرقی اشاره میکند و میگوید: چهارشنبه ـ 25 مرداد ماه ـ که چادر به چادر به میان زلزلهزدگان رفتیم متوجه شدم که بهترین حالت این است که ما به سراغ هر چادر برویم و ببینیم چه چیزی مورد نیازشان است؛ چرا که پخش وسایل، یکدست نیست و نیازها متفاوت است؛ به عنوان مثال در یک روستا از همان روز اول چادر و مواد غذایی و همه چیز به افراد داده شده بود، اما در جاهایی که ما سر زدیم، دیدیم که تازه به آنها چادر داده بودند و هنوز هیچ چیز دیگر نداشتند.
وی اضافه میکند: قبل از اینکه به مناطق زلزلهزده بیاییم، فکر میکردیم بیشتر نیازشان مواد غذایی است اما زمانی که از نزدیک آنها را دیدیم متوجه شدیم که در جاهایی به وسایل بهداشتی مثل دوشهای سیار، توالتهای سیار و... نیاز دارند. در کل رسیدگیها خوب است فقط کمی در مناطق که جادهها دورتر و صعبالعبور و خاکی است، به دلیل بسته بودن راه دیرتر رسیدگی شده است.
طباطبایی در ادامهی این گفتوگو در پاسخ به اینکه حضور شما و هنرمندان دیگر چقدر به زلزلهزدگان دلگرمی میداد؟ میگوید: روز گذشته که چادر به چادر به میان آنها رفتیم، اغلب آنها باورشان نمیشد و میگفتند خیلی برایمان ارزش دارد که این همه راه را از تهران به اینجا آمدید در حالی که هنوز هم پس لرزهها وجود دارند و مدام تکرار میشوند؛ به عنوان مثال شب گذشته ساعت 10 و 30 دقیقه پس لرزه شدیدی در تبریز داشتیم که به اندازه هفت الی هشت ثانیه احساس شد.
این بازیگر سینما و تلویزیون در ادامه صحبتهایش بار دیگر به نیاز زلزلهزدگان به وسایل بهداشتی اشاره و اظهار میکند: در اینجا مردم شدیدا نیاز به توالتها و دوشهای سیار برای استحمام دارند و بهتر است که هرچه زودتر تهیه شوند؛ چرا که نمیتوان این همه جمعیت را به تبریز منتقل کرد. همچنین یکی دیگر از نیازهای مهم این مردم در حال حاضر فنسهای حفاظتی جهت جلوگیری از ورود حیوانات وحشی است؛ چرا که در چادر هیچ محدودهی شخصی وجود ندارد و به خاطر باز بودن محوطهها، امکان ورود حیوانات وحشی وجود دارد. تعداد کودکان در این مناطق زیاد است و نیاز شدیدی به پوشاک به ویژه کفش دارند؛ همه تلاششان را میکنند تا نیازهایشان را برآورده کنند.
این بازیگر در پایان صحبتهایش دربارهی حضور دیگر هنرمندان در مناطق زلزلهزده به ایسنا میگوید: من در حال حاضر با گروه سینمایی در ارتباط هستم و آنها هم در تلاشند تا مسائل مورد نیاز مردم را تهیه کنند و به اینجا بیایند که احتمالا به همراه گروه، چندین هنرمند هم بیایند. در حال حاضر بازیگر دیگری همراه من نیست و من به همراه دوستانم و خانوادهام به میان مردم رفتم. چون خودم شخصا به اینجا آمدم اطلاع ندارم که کدام هنرمند دیگری آمده است فقط روز گذشته یک گروه از سوی صدا و سیما آمدند و یک فیلمبرداری کوتاهی از ما کردند. به هر حال امیدوارم قبل از فصل پاییز ساخت و سازها در مناطق زلزله زده شروع شود تا این عزیزان هرچه زودتر اسکان پیدا کنند.



ما ایرانیها در گذشته عادتهای بسیار خوب غذایی داشتیم که به مرور بسیاری از آنها را فراموش کردهایم؛ عادتهایی مثل دور هم غذاخوردن، مصرف کمتر گوشتقرمز و خوردن موادغذایی تازه...
البته برخی عادتهای غذایی قدیمیها هم ناسالم بود؛ مثلا علاقهشان به مصرف غذاهای چرب و شور در این مطلب نگاهی میاندازیم به مهمترین عادتهای غذایی قدیمیها و نقد و ارزیابی هریک از این عادت?ها از منظر سلامت.
زود شامخوردن : یکی از عادتهای خیلی خوب ما در گذشته، زود شامخوردن بود. مردم
بعد از غروب آفتاب شام میخوردند و فاصله بین شام تا زمان خوابیدن زیاد بود. در این
شرایط هضم غذا به خوبی انجام میشد و بیماریهایی مانند گاستریت و ورممعده کمتر
بود. متاسفانه این روزها دیگر فاصله 5/2 ساعت بین شام و خواب رعایت نمیشود و به
همین دلیل بروز مشکلهای گوارشی بیشتر شده است.
مصرف فراوان سبزیخوردن: استفاده از سبزیخوردن، در بسیاری از مجالس باب بود و به
تعداد افراد، بشقاب سبزیخوردن وجود داشت. در حالی که امروز، این عادت تا حدی
کمرنگ شده و سالاد جای آن را گرفته است. گرچه مصرف کاهو و گوجهفرنگی خوب است و هم
میتواند معده را پر کند و هم به فعالیت دستگاه گوارش کمک میکند، اما بهتر است
مصرف سبزیهایی که حاوی ویتامینهای بسیاری هستند را هم فراموش نکنیم. امروزه سر
برخی میزها یک سبد سبزیخوردن میبینیم اما چقدر خوب است همانطور که برای هر کسی
یک ظرف ماست اختصاص میدهیم، مثل گذشته یک بشقاب سبزیخوردن هم بگذاریم چون وقتی
سبزی را در یک ظرف بزرگ وسط سفره قرار میدهیم دست خیلی از افراد به آن نمیرسد و
از خیر خوردن آن میگذرند.
مصرف روغنهای جامد و حیوانی: مصرف روغنهای حیوانی و جامد در گذشته بیشتر بود. روغنهای جامد دوستدار قلب نیستند اما چون مردم تحرک بیشتری داشتند و غذاهای چرب به خوبی متابولیزه میشدند، کمتر شاهد عوارض آنها بودیم.
استفاده از موادغذایی تازه: در گذشته مردم سعی میکردند سبزیها و انواع گوشت را
تازه استفاده کنند اما امروزه همه نوع موادغذایی را فریز یا کنسرو میکنند. مساله
اینجاست که عمر مواد مفید غذایی پخته در فریزر نصف میشود بنابراین فریزکردن برای
استفاده درازمدت، روش مناسبی نیست. اگر سبزیخام را بتوان 6 ماه در فریزر نگهداری
کرد، زمان مناسب برای نگهداشتن سبزیپخته 3 ماه است.
مصرف زیاد میوه به عنوان دسر: ایرانیها همیشه مردم میوهخوری بودهاند اما در
گذشته میوه به عنوان دسر شناخته میشد و افراد در فواصل بین غذا، میوه میخوردند و
انواع شیرینی و دسرهای مختلف کمتر مصرف میشد. متاسفانه امروز مصرف میوه کمتر و
انواع کیک و شیرینی جایگزین آن شده که همگی ما با عوارض این دسته از خوراکیها
آشنایی داریم.
مصرف زیاد نمک: در گذشته شیوه نگهداری برخی موادغذایی مناسب نبود و از نمک زیاد
استفاده میشد. البته این موضوع بیشتر محدود به قبایل بود و مردم شهر کمتر
موادغذایی را با این روش نگهداری میکردند. ارتباط مصرف نمک با افزایش فشارخون نیز
به اثبات رسیده است.
مصرف نوشیدنیهای سنتی: برخلاف امروز، قدیمیها نوشابه گازدار نمیخوردند و بیشتر
آب، دوغ و انواع شربتهای سنتی مصرف میشد. به علاوه شربت سکنجبین، سرکه شیره و
سایر عرقیات جایگاه ویژهای در برنامهغذایی روزانه مردم داشتند. در حالی که امروزه
نوشابههای گازدار جزو جداییناپذیر سفره?های ایرانی هستند و مشکلهای بسیاری بهوجود
آوردهاند.
در کنار هم غذاخوردن: در حال حاضر افراد خانواده کمتر دور یک میز مینشینند و با هم
غذا میخورند و این موضوع از نظر روانی تاثیر خوبی ندارد. در گذشته اعضای خانواده
بیشتر وعدهها را در کنار هم میخوردند و لذت میبردند. ضربالمثلی است که میگوید:
«با کسی غذا بخورید که از مصاحبت با او لذت میبرید.» تحقیقات نشان میدهد هنگامی
که از غذاخوردن لذت میبریم، هورمونهایی در بدنمان ترشح میشود که جذب غذا را
افزایش میدهد و استرس را کم میکند. سفره غذا، مقدس است. جایی است برای در کنار هم
بودن و از مصاحبت با یکدیگر لذتبردن. در ضمن، غذا یک ابزار قوی برای برقراری دوستی
هم است. بزرگترین قراردادهای سیاسی و اقتصادی سر میز غذا بسته میشود چون افراد در
شرایطی که غذا میخورند، حال بهتری دارند و بهتر میتوانند با دیگران ارتباط برقرار
کنند.
سرخکردن بیش از حد موادغذایی: قدیمیها موادغذایی را تا سر حد سیاهشدن سرخ میکردند
اما امروز با زیانهای سوزاندن روغن و سرطانزاشدن آن آشنا شدهاند.
مصرف کمتر گوشتقرمز: در گذشته مصرف گوشتقرمز کمتر بود و در وعده شام بیشتر غذاهای
حاضری مصرف میشد. امروزه متاسفانه میزان مصرف گوشتقرمز بالاتر رفته است. مصرف
گوشتقرمز برای هیچکس در شرایط عادی ممنوع نیست بلکه باید محدودیتی در مصرف آن
اعمال شود. البته گوشت سفید به نوع قرمز آن ارجحیت دارد و باید حداقل به نسبت مساوی
میل شود. خیلیها تصور میکنند خوردن هرچه بیشتر منابع غذایی حاوی آهن، باعث رفع
سریعتر کمخونی آنها میشود در حالی که 48 ساعت زمان لازم است تا آهن موجود در حد
نیاز جذب شود و بقیه دفع میشود، بنابراین افرادی که به این مادهمعدنی بیش از
دیگران نیاز دارند، باید به این فاصله زمانی توجه کنند تا آهن بیشتری مورد استفاده
بدنشان قرار گیرد.
مصرف بیشتر نان: نان در گذشته قوت غالب بود و مردم بیشتر نان و سیبزمینی میخوردند
تا برنج. نان مخصوصا نان سبوسدار، حجم معده را بیشتر میگرفت و حس سیری بیشتری به
فرد میداد. امروزه متاسفانه آردها سفید شده و فرایند تخمیر به خوبی روی نان انجام
نمیشود بنابراین نانهای مصرفی مانند گذشته نیستند.
? آبپز کردن: یکی از روشهای پختی که در قدیم و در حال حاضر همچنان رواج دارد،
آبپزکردن است. بیشتر خورشهای ما در آب پخته میشوند. جاانداختن خورش و حرارت بالا
و طولانی به مادهغذایی دادن، عادت چندان خوبی نیست. البته حرارت طی پخت در آب به
اندازه سرخکردن آسیب نمیرساند ولی به هر حال وقتی بیش از حد غذایی را بپزیم حداقل
ویتامین C آن از بین میرود.
انواع چای در بازار موجود است؛ از چای سیاه گرفته تا چای سبز و اورلانگ (نوعی
چای تایلندی) و چای سفید. منشا این چای ها همگی برگ گیاه چای است که زادگاه آن کشور
چین است. بسته به اینکه درجات تخمیر تا چه حد باشد، چای به انواع متفاوتی تقسیم می
شود...
بیشترین درجه تخمیر را چای سیاه و کمترین درجه تخمیر را چای سبز دارد.
چای سفید در اصل، جوانه های گیاه چای است؛ یعنی قبل از اینکه برگ چای باز شود،
جوانه آن را که یک غلاف کرک دار نقره ای دارد، می چینند.
در فرآیند تخمیر (از زمانی که برگ چای چیده می شود تا زمانی که در معرض هوا قرار
می گیرد و تخمیر می شود) تغییراتی در ترکیبات چای رخ می دهد. به نحوی که در چای سبز
و سفید مقدار کافئین به حداقل ممکن می رسد. پلی فنول هایی که در چای سبز به مقدار
زیادتری وجود دارد در چای سیاه بسیار کم هستند که با نام کلی کاتچین یا کتکین
شناخته می شوند.
کتکین ها در واقع در چای سبز بالا، در چای سفید بسیار بالا و در چای سیاه بسیار کم
هستند و در عوض، ترکیبات پلی فنولی دیگر در آن وجود دارد.
بر خلاف انواع چای که با آب جوش درست می شود، پیشنهاد می شود چای سفید با آبی با
دمای حدود 75 تا 85 درجه سانتی گراد تهیه شود. برای داشتن آبی با این دما باید آب
را جوش آورد و بعد یک دقیقه اجازه داد تا از جوش بیفتد و دمای آن کاهش یابد و بعدش
با این آب، چای سفید را دم کرد.
برخی افراد فکر می کنند مصرف چای سفید یا چای سبز بر چای سیاه ارجحیت دارد اما این
گونه نیست. چای سیاه خواص ضدسرطانی و آنتی اکسیدانی زیادی دارد.
ترکیباتی که در انواع چای هست با هم متفاوت اند و هر یک، خواص آنتی اکسیدانی خاص
خودشان را دارند. از دید دارویی، کافئین موجود در چای سفید و سبز کمتر است و طبیعتا
مصرف مداوم آنها وابستگی ای را که چای سیاه به وجود می آورد، به دنبال ندارد،
بنابراین بهتر است در نوشیدن چای نیز تنوع را رعایت کرد.

این روزها، روزهای پوشیدن کفش های بنددار، دمپایی های ساده یا صندل هاست اما حتی یک جفت صندل مارکدار گران قیمت هم می تواند سبب ایجاد تاول های دردناکی شود.
این نوع زخم ها از ساییده شدن کفش به پوست پا هنگام راه رفتن ایجاد می شود تا اینکه آن محل، مثل بادکنک متورم شده و مایع آبکی در آن پر شود تا از لایه های عمیق زیرین پوست محافظت کند. اما چگونه از این مشکلات می توان دور ماند؟
● وقتی باید سوزن به پایتان بزنید
نخستین گام برای پیشگیری از این مشکلات خرید کفش هایی است که هنگام پوشیدن در آن احساس راحتی کرده و نیازی نباشد که به زور آنها را بپوشید. به دنبال کفش هایی از جنس پارچه های نرم یا چرم باشید و سپس برای اینکه مطمئن شوید به پاهای شما فشار نمی آورد، قبل از اینکه بیرون از خانه آنها را بپوشید، یک یا چند ساعت آنها را در خانه پا کنید.
همچنین می توانید روی هر نقطه ای را که احساس درد می کنید، با چسب های الیاف نخی بپوشانید تا از اصطکاک کفش به پا که سرانجام سبب ایجاد تاول می شود، جلوگیری کنید. گاهی کفش های راحتی هم مشکلاتی را ایجاد می کند. بعضی وقت ها کفش های با کیفیتی را خریداری می کنید اما بازهم پاهایتان تاول می زند.
اگر دچار تاول های بسیار دردناکی شدید، با یک صابون معمولی مخصوص شستن دست ها تاول
ها را شست وشو داده و سعی کنید بدون اینکه به آنها آسیبی برسانید، آنها رابه حال
خود رها کنید. اما اگر درد ناشی از آنها غیرقابل تحمل بود، با استفاده از یک سوزن
که با الکل آن را ضدعفونی کرده اید،
سوراخ کوچکی در کنار تاول ها ایجاد کنید و بگذارید مایع آبکی داخل آن خارج شود ولی به پوست آن دست نزنید. سپس کمی پماد آنتی بیوتیک روی آن بمالید و با یک باند استریل زخم را بپوشانید. با این حال اگر مبتلا به دیابت هستید این کار را در خانه انجام ندهید.
● وقتی سنگ پا علاج مشکل شماست
پوشیدن کفش های باز می تواند لایه نرم پاشنه پا را از بین ببرد و سبب ترک خوردن پوست پای شما شود. درصورتی که ترک های عمیقی روی پاشنه پاهایتان به وجود آمده و می توانید خون خشک شده را روی آن مشاهده کنید، پاشنه های پای خود را با پماد آنتی بیوتیک درمان کرده و با یک باند ببندید. متخصصان می گویند اگر فقط دچار یک خشکی پاشنه پای معمولی در تابستان هستید،
هر روز از مرطوبکننده های لایه بردار استفاده کنید و یک یا دو بار در هفته موقع دوش گرفتن از سنگ پا استفاده کنید. اما یادتان باشد که استفاده از سنگ پا به صورت خشک می تواند ترک های پوستی را بدتر کند.
پاشنه پای خشک و ترک خورده می تواند از علائم ناراحتی هایی مانند قارچ ها، پسوریازیس، مشکلات تیروئید و دیابت نیز باشد. اگر دچار چنین ناراحتی هایی هستید، برای روشن تر شدن مسئله به یک متخصص بیماری های پا یا متخصص پوست مراجعه کنید.
● بهترین دمپایی ها را می شناسید؟
دکتر هلدا وینزمایر، متخصص بیماری های پوست می گوید: فصل پوشیدن دمپایی برای من زمان پرمشغله ای است. به خصوص در تابستان که همه با این کفش های وحشتناک حسابی راه رفته اند.
پوشیدن بیش از حد این کالای تابستانی می تواند باعث افزایش ترک ها، درد پاشنه پا و التهاب تاندون ها و بد شکل شدن انگشت شست پا شود. اینها کفش هایی نیستند که شما بخواهید آنها را از ساعت ۸ صبح تا ۸ شب بپوشید. این دمپایی ها در واقع برای اینکه به مدت طولانی از آنها استفاده کنید درست نشده است.
اما شیوه هایی هم وجود دارد که می توانید دمپایی را به انتخابی ایمن برای پوشش پای خود تبدیل کنید.دکتر هندرسون فلدینگ از مرکز ارتوپدی وست مینیار می گوید: همه دمپایی ها مثل هم درست نشده اند. آنهایی را انتخاب کنید که کفی ضخیم تر با رویه منحنی داشته باشد.
هرچه دمپایی ها دارای بندهای بیشتری باشند بهتر است. چون می تواند فشار وارده بر انگشت شست پا را برای محکم گرفتن دمپایی کاهش دهد، بنابراین دمپایی به راحتی از پای شما سر نمی خورد. دمپایی یا هر نوع کفش دیگر باید آنقدر محکم باشد که نتوانید آن را از وسط تا کنید.
این اولین راهنمای شما برای خرید کفشی است که کاملا محافظ پای شما باشد. البته یادتان باشد برای اتاق رختکن یا استخر از دمپایی های بسیار نازک استفاده کنید.
● با چای به داد پاهای عرق کرده برسید
برای برخی افراد، گرمای هوا به معنی عرق کردن شدید پاهاست و مسئله این است که رطوبت پاها می تواند خطر تجمع عفونت ها را بسیار بالا ببرد. متخصصان پیشنهاد به پوشیدن جوراب هایی می کنند که قادرند رطوبت را به خود جذب کنند و تاکید می کنند که زود به زود آنها را تعویض کنید.
اگر قادر به دوش گرفتن نیستید، دست کم پاهای خود را بشویید. برای پاهای خود محیطی خنک و خشک ایجاد کنید.
رازی طبیعی برای پاها: چای سیاه معمولی را دم کرده، بگذارید خنک شود و پاهای خود را ۳۰ دقیقه در آن بگذارید. ماده «تانین» موجود در چای می تواند تولید عرق پا را کاهش دهد.
● اگر پابرهنه راه می روید...
شاید پابرهنه راه رفتن یکی از بزرگ ترین لذت های تابستانی باشد اما این کار می تواند خطر ابتلا به ویروس های عفونی مثل زگیل ها، قارچ ها (درست مثل بیماری پای ورزشکاران) یا باکتری هایی که می توانند سبب عفونت پوست شوند را افزایش دهد.این بیماری ها در محیط های گرم و مرطوب مانند استخرهای عمومی بسیار سریع منتشر می شوند.
راه رفتن بدون کفش خطر رفتن جسم خارجی به پاها مانند قدم گذاشتن روی شیشه یا تراشه ها را افزایش می دهد. پابرهنه راه رفتن در خانه هم می تواند مشکل آفرین باشد، چون پاها هیچ محافظی ندارند. اگر در خانه شما قانون این است که بدون کفش وارد خانه شوید، حتما یک جفت کفش راحتی یا دمپایی روفرشی بپوشید.
● پدیکور بهداشتی انجام دهید
بسیاری از خانم ها، علاقه زیادی به لاک زدن انگشتان پایشان دارند. اما ممکن است روی صندلی پدیکور برخی خطرات بهداشتی جدی در کمین شما باشد.پدیکور می تواند منبعی برای مشکلات واقعی باشد. همه چیز از ابزارهای مورد استفاده گرفته تا لگن خیساندن پاها برای آرامش می توانند قارچ های ناخن، ویروس های زگیل و برخی عفونت های باکتریایی را انتقال دهد.
برای سلامت بیشتر خود، به خصوص برای پاها، مجموعه ابزارهای شخصی تهیه کنید. متخصصان
به بیماران تاکید می کنند از رفتن به سالن های آرایشی در روزهایی که تخفیف های ویژه
برای مشتری ها قائل می شوند یا از سالن های شلوغی که مشتری ها و میکروب های فراوانی
در آن رفت وآمد می کنند جدا بپرهیزید.
درصورت امکان، وقت آرایشگاه خود را برای ابتدای روز که متخصص پدیکور کمتر خسته است
و ابزار و لگن پدیکور کمی تمیزتر است، تنظیم کنید. دست کم ۲۴ ساعت قبل از انجام
پدیکور پاهای خود را اصلاح یا اپیلاسیون نکنید. زیرا از بین برنده های مو می توانند
باعث بریدگی های ریزی روی پوست شوند که حساسیت به عفونت را افزایش می دهند.
● از خطر دور شوید
پژوهشی در دانشگاه میامی نشان داده که یک جفت دمپایی می تواند پناهگاه ۱۸هزار عامل بیماریزا از جمله انگل های خطرناک و باکتری خطرناک استافیلوکوکوس اورئوس باشد.
راه رفتن در خیابان ها با کفش های باز می تواند مثل لگد زدن به یک کیسه زباله باشد.بعد از این کار شما کفش ها را در می آورید و وارد خانه می شوید و پاهای شما مخزنی از انواع میکروب هاست که شما از بیرون به داخل خانه آورده اید و در یک لحظه آنها را به همه جا منتشر می کنید.
چند اقدام ساده پیشگیرانه نیز می تواند شما را سالم و سلامت نگه دارد: پیش از
اینکه وارد خانه شوید کفش های خود را دربیاورید و یک روفرشی تمیز به پا کنید.
درصورت امکان روی فرش با دمپایی راه نروید چون دمپایی ها می توانند حامل میکروب ها
باشند. پس از اینکه کفش هایتان را درآوردید، پاهای خود را حدود ۲۵ تا ۳۰ ثانیه به
طور کامل بشویید.
به گزارش فارس، عکس زیر اولین عکس جهان است که در سال ۱۸۲۶ توسط عکاس فرانسوی «ژوزف
نیسه فور نیپس» ثبت شد، او این عکس را در طی هشت ساعت با فرایندی که آن را «هلیوگرافی«
نامید، ثبت کرد.
اما پس از ثبت اولین عکس، مشتاقان عکاسی باید نیم قرن منتظر میماندند تا بتوانند
اولین عکس رنگی را در قاب عکس و آلبومهای خود داشته باشند. تصویر زیر که اولین عکس
رنگی تاریخ است در سال ۱۸۷۲ توسط «لوئیز دوکس دو هارون» در فرانسه ثبت شد.

