خبر خوش برای مردان ۳۰ ساله

خبر خوش برای مردان ۳۰ ساله

تا سال 2030 طول عمر مردان به دلیل شیوه زندگی بهتر حدود 6 سال بیشتر شده و به متوسط 87 سال می‌رسد. در مقابل زنان دارند با انتخاب‌ شیوه‌های غلطی که مردان کنار گذاشته‌اند، روند کندتری را دنبال می‌کنند.

محبوبه عمیدی: آمارها نشان می‌دهند در دهه 1970/1350 امید به زندگی مردان نزدیک به 6 سال کمتر از زنان بود، اما مطابق پیش‌بینی‌ها این فاصله تا کمتر از 18 سال دیگر از بین می‌رود و متوسط عمر مردان با زنان برابر می‌شود. محققان می‌گویند کنار گذاشتن سیگار و شانس داشتن کارهای دفتری به کاهش هرچه بیشتر این شکاف منجر شده است.

به گزارش بی.بی.سی،امید به زندگی طی سال‌های گذشته مرتب افزایش پیدا کرده اما روند افزایش آن در مردان سریع‌تر از زنان است. تحلیل انجام شده توسط لس مایهو،استاد دانشکده بازرگانی Cass نشان می‌دهد در سال 2030/1409 امید به زندگی مردان با زنان برابر خواهد شد و انسان‌ها به طور متوسط 87 سال عمر خواهند کرد. او می‌گوید مردان بخش عمده‌ای از این تغییر را مدیون کاهش مصرف دخانیات هستند.

یافته‌های او نشان می‌دهند مردان دهه‌ها است که کمتر از زنان عمر می‌کنند، اما طی چند دهه گذشته روندی را آغاز کرده‌اند که اگر با شتاب کنونی ادامه پیدا کند، تا سال 2030/1409 متوسط عمر آنها را برابر زنان و معادل 87 سال خواهد کرد.

او می گوید: «نکته جالب‌توجه این است که طی 20 سال گذشته امید به زندگی مردانی که هم‌اکنون 30 ساله هستند، حدود 6 سال بیشتر شده و می‌تواند با همین روند طی کمتر از 20 سال آینده با امید به زندگی زنان برابری کند. شاید یکی از علل اصلی این افزایش طول عمر این باشد که مردان شیوه زندگی سالم‌تری را انتخاب کرده‌اند. از دهه 1920/1300 سیگار کشیدن در میان مردان رواج پیدا کرد و تا 80درصد از جمعیت این گروه سیگار می‌کشیدند. همین موضوع باعث شد امید به زندگی مردان تحت‌الشعاع قرار بگیرد و در نزدیکی سال 1970/1349 به اوج خود یعنی 5.7 سال اختلاف برسد».

عوامل دیگری نیز وجود دارند که روی افزایش امید به زندگی در مردان مؤثر بوده‌اند. یکی از آنها وجود فضای کاری امن‌تر و مشغول به کار شدن در مشاغل دفتری است. پیش از این میلیون‌ها مرد در شرایط کاری خطرناک مانند استخراج زغال‌سنگ کار می‌کردند. بهبود وضعیت بهداشت و درمان هم در افزایش طول عمر مردان مؤثر بوده، چراکه علیرغم شیوع بیشتر بیماری‌های قلبی در آنها، شرایط بهتر بهداشتی و درمانی باعث شده بیشتر عمر کنند.

در مقابل در زنان که دیرتر از مردان سیگار کشیدن را آغاز کرده‌اند، نرخ سرطان ریه رو به افزایش است و این در حالی استکه درصد آن در مردان به سرعت رو به کاهش است.

البته نتایج این مطالعه به این معنی نیست که نوزاد پسر و دختری که در یک روز متولد می‌شوند، شانس برابری برای ادامه زندگی دارند و به یک اندازه عمر می‌کنند. هنوز هم احتمال بیشتری وجود دارد که پسران در سال اول زندگی به دلایل گوناگون جان خود را از دست بدهند یا در سال‌های بعد با انتخاب ورزش‌های خطرناک یا رانندگی با حداکثر سرعت ممکن، خود را به خطر بیندازند. در نتیجه هنوز هم زنان شانس بیشتری برای ادامه زندگی دارند.

الگوهای جهانی

دیوید لئون که استاد دانشگده بهداشت و درمان‌های استوایی لندن است، می‌گوید: «تقریبا در تمامی کشورهای جهان امید به زندگی در زنان بیشتر است اما بسته به شرایط بهداشتی و سطح زندگی هر کشور فاصله میان امید به زندگی مردان و زنان متفاوت می‌شود».

به عنوان مثال امید به زندگی مردان و زنان در کشورهای واقع در صحرای آفریقا که به دلیل مشکلات بهداشتی و شیوع گاه‌وبیگاه بیماری‌های واگیر و عفونی کمتر از بسیاری از کشورها است، فاصله بسیار اندکی با یکدیگر دارد. علت این تفاوت اندک در امید به زندگی دو جنس، همین بیماری‌های واگیر هستند که جنس مشخصی را برای ابتلا انتخاب نمی‌کنند.

اما در کشورهایی مانند کشورهای واقع در اروپای شرقی که بسیاری از بیماری‌های عفونی ریشه‌کن شده‌اند، فاصله میان امید به زندگی مردان و زنان بیشتر بوده و اغلب تحت‌تأثیر شیوه زندگی قرار دارد.

جالب است بدانید در دهه 1990/1370 شکاف میان امید به زندگی زنان و مردان در روسیه به 13 سال رسید؛ اما در کشورهایی مانند انگلستان فاصله میان امید به زندگی مردان و زنان کم و کمتر می‌شود، احتمالا به این دلیل که مردان رفتارهای بهتری را انتخاب کرده‌اند و زنان دارند خود را با این شرایط تازه تطبیق می‌دهند.

8 خصوصیت یک مرد واقعی

8 خصوصیت یک مرد واقعی

درس امروز درسی پایه ای و اساسی است، در مورد پایه و اساس مرد بودن است. با کلیه ی اطلاعاتی که در دست دارم، مطمئن هستم که شما بحث درمورد چنین مسائلی را بی فایده می دانید و خواهید گفت چرا وقتی مسائل مهمتری مثل کار و تجارت هست، باید چنین چیزهایی یاد بگیرید.


پاسخ این سوال بسیار ساده است:


برای ساختن یک خانه ی فوق العاده، ابتدا باید یک فونداسیون محکم بسازید تا بتوانید سایر چیزهای زیبا را روی آن قرار دهید. برای ساختن یک مرد بزرگ نیز، نیاز به یک پایه و اساسی استوار و مستحکم است تا بعد بتوانید چیزهای کوچک دیگر را روی آن اضافه کنید.


طی چند سال گذشته به من ثابت شده که اکثر مردها فاقد این فونداسیون و بنیاد هستند تا بتوان به آنها قانون ها و اصول دیگر را آموزش داد. تعاریف بسیاری برای یک مرد وجود دارد و افراد مختلف نظریه های متفاوتی دارند. اما من در اینجا آنچه واقعاً لازم است بدانید را برایتان آورده ام.


ویژگی اول: یک مرد واقعی محکم و قوی است

یک مرد واقعی بخاطر هر چیزی گریه نمی کند، زاری نمی کند، شکایت از چیزی نمی کند، تمارض نمیکند، و لازم نیست هر بار که عطسه کرد به پزشک مراجعه کند. یک مرد واقعی تصمیم می گیرد و با عواقب و نتایج این تصمیمات روزگار می گذراند. یک مرد واقعی مسئولیت اعمال و حرف های خود را بر عهده می گیرد. یک مرد واقعی، محکم و استوار است. و با سختی های زندگی مقابله می کند. یک مرد واقعی خشن و سرسخت است و از خود احساسات نشان نمی دهد. یک مرد واقعی ستون فقرات خانواده است و نمی تواند از خود ضعف نشان دهد. اگر از عنکبوت می ترسید، مسلماً یک مرد واقعی نیستید.


ویژگی دوم: یک مرد واقعی متمرکز است

یک مرد واقعی تفاوت بین مهم بودن چیزی و مهم نبودن آن را می فهمد. یک مرد واقعی وقت خود را صرف کارهای بیهوده ای که هیچ عایدی برای او ندارند، نمی کند. مطمئناً کارهای زیادی برای تفریح و سرگرمی وجود دارد، اما او باید برای انجام این کارها هم دلیل داشته باشد. یک مرد واقعی خود را روی قدرت، پول و خانواده اش متمرکز میکند. هیچگاه خود را روی سکس متمرکز نمی کند. سکس در نتیجه ی داشتن قدرت، پول و خانواده، خود به خود به سراغش می آید.


ویژگی سوم: یک مرد واقعی، اهمیت خانواده را درک می کند

یک مرد واقعی خانواده اش را قدرتمند نگاه می دارد و به تاریخچه ی خانوادگی خود اهمیت زیادی می دهد. یک مرد واقعی می داند که فرزندانش هدیه ای از جانب خداوند هستند و باید با آنها به خوبی رفتار کند، هرچند هر از گاهی باید برای آنها قوانین و مقرراتی تعیین کند.


ویژگی چهارم: یک مرد واقعی غیبت نمی کند

یک مرد واقعی دهانش را می بندد و اطلاعاتش را درمورد دیگران پیش خود نگاه میدارد. یک مرد واقعی در بحث های هیچ و پوچ شرکت نمی کند و درمورد چیزهایی که از آن اطلاع ندارد و مطمئن نیست حرف نمی زند.


ویژگی پنجم: یک مرد واقعی همیشه سر حرفش هست

هر وقت قولی بدهد، آن را عمل می کند. و اگر بداند که از عهده ی انجام قولی بر نمی آید، هیچوقت حرفش را نمی زند. یک مرد واقعی مردن را به شکستن عهدش ترجیح می دهد. او می داند که حرفش نیز باید به قدرت عملش باشد.


ویژگی ششم: یک مرد واقعی تلاش می کند تا الگو باشد

یک مرد واقعی همیشه به خود و دیگران احترام می گذارد، مگر اینکه مورد بی احترامی قرار گیرد. او الگو و نمونه ای برای پیروان خود و به خصوص فرزندانش است. من هیچوقت کارهایم را به خانه نمی آورم، به همین دلیل فرزندانم من را فقط به عنوان یک پدر میشناسند. شما نیز باید همین کار را بکنید. یک مرد واقعی هیچگاه اجازه نمی دهد که فرزندانش پی به ضعف های او ببرند.


ویژگی هفتم: یک مرد واقعی پول مورد نیازش را خود به دست می آورد

یک مرد واقعی در انتظار صدقات و نیکوکاری های دیگران نمی نشیند. و پول پدرش نیز برای او کفایت نمی کند. او خود در جستجوی روزی خود بر می آید و اگر از پدرانش به او ارثیه ای برسد، به جای هدر دادن آن، ده برابرش می کند.

ویژگی هشتم: یک مرد واقعی زن نما نیست

یک مرد واقعی در گوشهایش گوشواره نمی اندازد و موهایش را بلند نمی کند. روی سینه و شکمش را نمی تراشد. او می داند که به استثنای آرایشگرش، سایر ملزومات و نیازهای بهداشتی او باید توسط یک زن انجام گیرد. یک مرد واقعی باید حداقل سه دست کت و شلوار در کمد داشته باشد و حداقل سه بار در هفته باید کت و شلوار بپوشد. یک مرد واقعی می داند که چطور باید شیک باشد.

درس تمام شد

خوب امروز چه یاد گرفتید؟ یاد گرفتید که قبل از اینکه بخواهید خود را یک مرد بنامید، تکالیف زیادی دارید که باید انجام دهید.

نکته ی دیگری که باید به خصوصیات یک مرد واقعی اضافه کنم این است که: یک مرد واقعی همه چیز را ساده می گیرد. اگر لغات و اصطلاحات قلمبه سلمبه بلد باشد، به ندرت از آنها استفاده می کند و سعی می کند درمقابل افرادی فقط از آنها استفاده کند که تصور می کنند از او بالاتر و برتر هستند.

بگذارید دستهایتان حرف بزنند!

بگذارید دستهایتان حرف بزنند!
 

محققان در دانشگاه کلگیت دریافتند زبان اشاره و استفاده از دستها برای بیان مفهوم پیام تاثیر بالایی بر افزایش درک مخاطب از مفهوم مورد نظر دارد. به بیانی دیگر آنها معتقدند دستها بلندتر از کلمات حرف می زنند.

شاید به نظر واقعی نیاید اما برخی از افراد در صورتی که دستهای آنها از پشت بسته باشد قادر به صحبت کردن نیستند. صحبت کردن با کمک اشاره و حرکات دست و صورت نوعی زبان بین المللی به شمار می رود که افراد طی آن بیشتر با دستهای خود صحبت می کنند تا صدا و کلماتشان.

بر اساس مطالعات جدید محققان دانشگاه کلگیت دریافته اند اشاره ها و کلمات بیان شده به صورت متقابل به یکدیگر وابسته اند به گونه ای که کلمات و اشاره ها بخش و دسته بندی مهمی از یک زبان بوده و در کنار یکدیگر زبانی واحد را به وجود می آورند.

این تحقیقات همچنین نشان داده است در صورتی که یکی از اشاره ها با کلمه ای که در همان زمان بیان می شود همخوانی داشته باشد، مثل حرکت دادن دست مشابه زمان خرد کردن چیزی در هنگامی که درباره خرد کردن صحبت می شود، پیام نسبت به زمانی که اشاره ها با کلمات همخوانی ندارند بسیار سریعتر و دقیقتر درک می شوند.

به بیانی دیگر آنچه با دست بیان می شود بسیار مهمتر از آن چیزی است که با کلمات و دهان فرد بیان می شوند. با این حال همیشه اشارات افراد با کلمات آنها همخوانی ندارند.

برای مثال محققان فیلم 10 لحظه برتر جورج بوش را در مصاحبه با دیوید لترمن مشاهده کردند که طی یکی از آنها بوش در حال گفتن این جمله است: "دست چپ اکنون آنچه دست راست انجام می دهد را می داند" اما بوش در هنگام گفتن "دست چپ" دست راست خود را بلند کرده و در هنگام گفتن "دست راست" دست چپ خود را بلند می کند. به گفته محققان چنین ناهماهنگی می تواند درک آنچه بیان شده است را برای بینندگان پیچیده تر سازد.

آزمایشهای دیگر مشابه آنچه بوش در مصاحبه خود انجام داده بود بر روی گروهی از دانشجویان نشان داد که داوطلبان زمانی که اشاره ها با کلمات همخوانی پیدا می کنند با سرعتی بالاتر قادر به درک پیام هستند و در صورتی که اشاره کاملا با کلمات همخوانی نداشته باشد میزان خطای مخاطبان در درک مفهوم پیام بیشتر می شود.

بر اساس گزارش تلگراف، محققان با توجه به این نتایج اعلام کردند در صورتی که می خواهید نکته ای را به صورت کامل و واضح بیان کنید به دستها و کلماتتان اجازه دهید در کنار یکدیگر آن مطلب را بیان کنند زیرا دستها بسیار بلندتر از کلمات صحبت می کنند.

بگذارید دستهایتان حرف بزنند!

بگذارید دستهایتان حرف بزنند!
 

محققان در دانشگاه کلگیت دریافتند زبان اشاره و استفاده از دستها برای بیان مفهوم پیام تاثیر بالایی بر افزایش درک مخاطب از مفهوم مورد نظر دارد. به بیانی دیگر آنها معتقدند دستها بلندتر از کلمات حرف می زنند.

شاید به نظر واقعی نیاید اما برخی از افراد در صورتی که دستهای آنها از پشت بسته باشد قادر به صحبت کردن نیستند. صحبت کردن با کمک اشاره و حرکات دست و صورت نوعی زبان بین المللی به شمار می رود که افراد طی آن بیشتر با دستهای خود صحبت می کنند تا صدا و کلماتشان.

بر اساس مطالعات جدید محققان دانشگاه کلگیت دریافته اند اشاره ها و کلمات بیان شده به صورت متقابل به یکدیگر وابسته اند به گونه ای که کلمات و اشاره ها بخش و دسته بندی مهمی از یک زبان بوده و در کنار یکدیگر زبانی واحد را به وجود می آورند.

این تحقیقات همچنین نشان داده است در صورتی که یکی از اشاره ها با کلمه ای که در همان زمان بیان می شود همخوانی داشته باشد، مثل حرکت دادن دست مشابه زمان خرد کردن چیزی در هنگامی که درباره خرد کردن صحبت می شود، پیام نسبت به زمانی که اشاره ها با کلمات همخوانی ندارند بسیار سریعتر و دقیقتر درک می شوند.

به بیانی دیگر آنچه با دست بیان می شود بسیار مهمتر از آن چیزی است که با کلمات و دهان فرد بیان می شوند. با این حال همیشه اشارات افراد با کلمات آنها همخوانی ندارند.

برای مثال محققان فیلم 10 لحظه برتر جورج بوش را در مصاحبه با دیوید لترمن مشاهده کردند که طی یکی از آنها بوش در حال گفتن این جمله است: "دست چپ اکنون آنچه دست راست انجام می دهد را می داند" اما بوش در هنگام گفتن "دست چپ" دست راست خود را بلند کرده و در هنگام گفتن "دست راست" دست چپ خود را بلند می کند. به گفته محققان چنین ناهماهنگی می تواند درک آنچه بیان شده است را برای بینندگان پیچیده تر سازد.

آزمایشهای دیگر مشابه آنچه بوش در مصاحبه خود انجام داده بود بر روی گروهی از دانشجویان نشان داد که داوطلبان زمانی که اشاره ها با کلمات همخوانی پیدا می کنند با سرعتی بالاتر قادر به درک پیام هستند و در صورتی که اشاره کاملا با کلمات همخوانی نداشته باشد میزان خطای مخاطبان در درک مفهوم پیام بیشتر می شود.

بر اساس گزارش تلگراف، محققان با توجه به این نتایج اعلام کردند در صورتی که می خواهید نکته ای را به صورت کامل و واضح بیان کنید به دستها و کلماتتان اجازه دهید در کنار یکدیگر آن مطلب را بیان کنند زیرا دستها بسیار بلندتر از کلمات صحبت می کنند.

7 غذای لازم برای کاهش فشار خون + مطلب مفید

                                                 7 غذای لازم برای کاهش فشار خون
 

1. سبزیجات سبز

مصرف سبزیجات تازه نظیر اسفناج، گشنیز و برگ‌های شنبلیله به کاهش فشار خون کمک می‌کند. اسفناج و گشنیز منبع پتاسیم است که کمبود آن موجب فشار خون می‌شود.برگ‌های شنبلیله نه تنها به کاهش فشار خون بلکه به درمان دیابت نیز کمک می‌کند.

2. شیر بدون چربی

شیر فاقد چربی اگر در رژیم غذایی روزانه باشد یکی از بهترین گزینه‌ها برای کاهش فشار خون است . شیر حاوی مقادیر زیادی کلسیم و ویتامین D است که کمبود آن منجر به فشار خون می‌شود. برای نتیجه موثر تر بهتر است همیشه شیر گرم بنوشید. باید مطمئن باشید شیر فاقد چربی باشد ، چرا که چربی منجر به افزایش فشار خون می‌شود.

 3. گوجه فرنگی

 اگر به طور مرتب از گوجه فرنگی استفاده شود خیلی سریع به کاهش فشار خون کمک می‌کند . گوجه فرنگی سرشار از کلسیم ، منیزیم، ویتامین C ، ویتامین D و ویتامین E است. این مواد برای جلوگیری از فشار خون ضروری است.

 4. پیاز و سیر

پیاز خام و سیر می‌توانند معجزه کنند. آن‌ها از لخته شدن خون جلوگیری کرده و رگ‌های خونی را محکم می‌کنند. به گزارش نیک صالحی همچنین تأثیرات جانبی فشار خون بالا را رفع می‌کند. آن‌ها برای از بین بردن انسدادهای قلبی نیز موثرند.

 5. جو دو سر

جو دو سر می‌تواند تفاوت‌های فاحشی را در زندگی شخصی که از فشار خون بالا رنج می‌برد ایجاد کند. وقتی جو دو سر به طور مرتب در صبحانه استفاده شود ، خطر افزایش خون را کاهش می‌دهد و به تخفیف آن کمک می‌کند.

 6. غذاهای کم نمک و کم ادویه

 غذاهای کم نمک یا بدون نمک مصرف کنید. سدیم یکی از عناصری است باعث فشار خون در شریان‌ها می‌شود. از آنجا که سدیم ، ماده کلیدی در نمک است، همیشه بهتر است که از غذاهای کم نمک استفاده شود. غذاهای پر ادویه نیز می‌تواند یکی دیگر از دلایل اصلی فشار خون باشد.

 7. میوه‌های تازه

تمام میوه‌ها حاوی مواد معدنی ضروری و ویتامین‌هایی است که فشار خون را پایین می‌آورند. اگر شما از دیابت نیز رنج می‌برید از میوه‌هایی که سطح قند را در بدن اضافه نمی‌کنند استفاده کنید. به گزارش نیک صالحی برای مثال به مقدار زیاد سیب و یا پاپایا مصرف کنید. از آب میوه‌های طبیعی و تازه نیز می‌توان مصرف کرد. میوه‌های خشک نظیر ، بادام، کشمش و گردو نیز موثر هستند.

 به غیر از موارد ذکر شده دانه‌های گل آفتاب گردان، روغن زیتون ، آواکادو ، سبزیجات ، شکلات تلخ نیز برای نرمال کردن فشار خون کمک کننده هستند.. همچنین باید مقدار زیادی آب ، حداقل 6 تا 8 لیوان آب هر روز بنوشید. فشارهای عصبی که اولین دلیل بالا رفتن فشار خون است را می‌توانید با نوشیدن آب کاهش دهید.