
ترکیب عسل و دارچین قرنهاست که بهعنوان یک روش درمانی، هم در طب سنتی شرقی و هم در طب سنتی غربی مورد استفاده قرار میگیرد.
دارچین یکی از قدیمیترین انواع ادویه شناخته شده توسط بشر است و شهرت عسل نیز از زمانی که تاریخ آغاز شده است، وجود داشته و وجود خواهد داشت؛ 2 مادهای که با خواص شفادهنده منحصر به فرد خود، زمان زیادی است که بهعنوان یک درمان خانگی مورد استفاده قرار میگیرند. اسانس دارچین و آنزیم عسل، غذاهایی ضدمیکروبی هستند که از رشد باکتری و قارچ جلوگیری به عمل میآورند.
این دو نهتنها بهعنوان نوشیدنیهای خوشطعم و دارو مورد استفاده قرار میگیرند بلکه همچنین عناصری معطر هستند و بهعنوان جایگزینی برای طعم دهندههای سنتی غذا مورد استفاده قرار میگیرند و این بهدلیل خاصیت ضدمیکروبی مؤثر آنهاست. مردم ادعا میکنند که ترکیب این دو، شفادهندهای طبیعی برای بسیاری از بیماریها و فرمولی است که فواید سلامتی بسیاری در خود دارد:
بیماریهای قلبی: عسل و پودر دارچین را روی نان بمالید و از آن بهطور منظم بهعنوان
صبحانه به جای مربا یا کره استفاده کنید.
التهاب مفصل: ترکیب این دو را روی بخشی از بدن که درد میکند بمالید و آن را به
آرامی ماساژ دهید.
ریزش مو: قبل از حمام کردن، ترکیبی از روغن زیتون گرم، یک قاشق غذاخوری عسل و یک
قاشق چایخوری پودر دارچین را تهیه کرده و روی موها بمالید، آن را برای 15دقیقه رها
کنید و سپس آن را بشویید.
عفونت مثانه: پودر دارچین و عسل را در یک لیوان آب گرم مخلوط کنید و بنوشید.
دندان درد: ترکیبی از این دو را روی دندانی که درد میکند، قرار دهید.
کلسترول: ترکیب این دو را با آب جوش یا چای سبز مخلوط کرده و بنوشید.
سرماخوردگی: در طول فصل زمستان، برای حفاظت از دستگاه ایمنی خود، ترکیبی از عسل و
پودر دارچین را با آب ولرم بهطور مرتب استفاده کرده و بنوشید.
سوءهاضمه: کمی پودر دارچین را روی یک قاشق غذاخوری از عسل بپاشید و قبل از اینکه
غذایی بخورید، مصرف کنید. با این کار قدرت اسیدی معده خود را افزایش میدهید.
طول عمر: بهطور منظم از چایی که با ترکیبی از عسل و پودر دارچین مخلوط شده است،
استفاده کنید.
جوش: عسل را با پودر دارچین مخلوط کرده و قبل از خواب روی جوشهایتان بمالید. صبح
بعد صورت خود را بشویید.
چاقی: برای کاهش وزن خود، هر روز صبح، نیم ساعت قبل از خوردن صبحانه، یک قاشق
چایخوری عسل با نیم قاشق چایخوری پودر دارچین را در یک لیوان آب جوش مخلوط کرده و
بنوشید. معده باید خالی باشد. پودر دارچین به افزایش میزان انسولین در بدن کمک میکند
و این توانایی را دارد تا فعالیت انسولین را در بدن تا 20برابر افزایش دهد و برای
افرادی که از سطح قند خون بالایی برخوردار هستند، بسیار مفید است (افراد چاق و
بیماران دیابتی). عسل نیز به سوخت و ساز کلسترول نامطلوب و اسید چرب کمک شایان
توجهی میکند، مکانیسم سوخت رسانی بدن را فراهم میکند، سطح قند خون را در حد
متعادل نگاه میدارد و به هورمونهای بازیابی بدن اجازه میدهد تا چربیهای ذخیره
شده اضافی را بسوزانند.
بوی بد دهان: غرغره کردن با عسل و پودر دارچینی که با آب جوش مخلوط شده باشند، سبب
میشود تا دهان شما در طول روز بوی بد ندهد و خوشبو باقی بماند.

پزشکان آمریکایی توانستند در یک عمل جراحی موفقیتآمیز توموری به وزن حدود 89 کیلوگرم را از بدن یک مرد ویتنامی بیرون آورند. پزشکان بیمارستان شهر«هوشیمین» ویتنام، با هشت تیم مجرب توانستند در یک عمل جراحی 12 ساعته این مرد 32 ساله را از مرگ نجات دهند. پزشکان با مساعد خواندن حال این بیمار اعلام کردند، این تومور از زمان کودکی در بدن این بیمارشروع به رشد کرده بود. پزشکان با بیان اینکه این تومور سرطانی نبوده، اعلام کردند وجود این تومور باعث ضعیف شدن بیمار میشده است.

به گفته خانواده این بیمار او در سال 1977 میلادی نیز مورد عمل جراحی ناموفقی قرار گرفته بود که پزشکان مجبور به قطعکردن یکی از پاهایش شده بودند.

1- انتظارات غیر معمول نداشته باشید. آنچه که در تلویزیون و فیلم ها می بینید
لزوما در واقعیت اتفاق نمی افتد.
2- اگر می خواهید عمل زیبایی انجام دهید مطمئن شوید که:
- با دلایل منطقی و نه احساسی تصمیم به این عمل گرفته اید، پس از عمل بازگشتی وجود
ندارد
- با کسی که قبل از شما توسط آن پزشک عمل شده دیداری داشته باشید
- با پزشک تان جلسه ای بگذارید و در مورد آنچه که شما می خواهید و آنچه پزشک تان
توانایی انجام آن را دارد صحبت کنید.باید در این مورد به توافق برسید تا بعد از عمل
دچار پشیمانی نشوید.
3- به خاطر داشته باشید همه عمل ها عوارض دارند، ریسک پذیر باشید و با آن عمل احساس
راحتی کنید
- معمولا افرادی که میخواهند عمل زیبایی انجام دهند باید مدتی را برای تصمیم گرفتن مشاوره و انتخاب یک پزشک متخصص صرف کنند.
به یاد داشته باشید نتیجه عمل همیشه آن چیزی نیست که ما انتظارش را داریم ، عوارض و
سختی های بعد از آن را هم در نظر گرفته و بعد منطقی تصمیم بگیرید.

تا سال 2030 طول عمر مردان به دلیل شیوه زندگی بهتر حدود 6 سال بیشتر شده و به متوسط 87 سال میرسد. در مقابل زنان دارند با انتخاب شیوههای غلطی که مردان کنار گذاشتهاند، روند کندتری را دنبال میکنند.
محبوبه عمیدی: آمارها نشان میدهند در دهه 1970/1350 امید به زندگی مردان نزدیک به 6 سال کمتر از زنان بود، اما مطابق پیشبینیها این فاصله تا کمتر از 18 سال دیگر از بین میرود و متوسط عمر مردان با زنان برابر میشود. محققان میگویند کنار گذاشتن سیگار و شانس داشتن کارهای دفتری به کاهش هرچه بیشتر این شکاف منجر شده است.
به گزارش بی.بی.سی،امید به زندگی طی سالهای گذشته مرتب افزایش پیدا کرده اما روند افزایش آن در مردان سریعتر از زنان است. تحلیل انجام شده توسط لس مایهو،استاد دانشکده بازرگانی Cass نشان میدهد در سال 2030/1409 امید به زندگی مردان با زنان برابر خواهد شد و انسانها به طور متوسط 87 سال عمر خواهند کرد. او میگوید مردان بخش عمدهای از این تغییر را مدیون کاهش مصرف دخانیات هستند.
یافتههای او نشان میدهند مردان دههها است که کمتر از زنان عمر میکنند، اما طی چند دهه گذشته روندی را آغاز کردهاند که اگر با شتاب کنونی ادامه پیدا کند، تا سال 2030/1409 متوسط عمر آنها را برابر زنان و معادل 87 سال خواهد کرد.
او می گوید: «نکته جالبتوجه این است که طی 20 سال گذشته امید به زندگی مردانی که هماکنون 30 ساله هستند، حدود 6 سال بیشتر شده و میتواند با همین روند طی کمتر از 20 سال آینده با امید به زندگی زنان برابری کند. شاید یکی از علل اصلی این افزایش طول عمر این باشد که مردان شیوه زندگی سالمتری را انتخاب کردهاند. از دهه 1920/1300 سیگار کشیدن در میان مردان رواج پیدا کرد و تا 80درصد از جمعیت این گروه سیگار میکشیدند. همین موضوع باعث شد امید به زندگی مردان تحتالشعاع قرار بگیرد و در نزدیکی سال 1970/1349 به اوج خود یعنی 5.7 سال اختلاف برسد».
عوامل دیگری نیز وجود دارند که روی افزایش امید به زندگی در مردان مؤثر بودهاند. یکی از آنها وجود فضای کاری امنتر و مشغول به کار شدن در مشاغل دفتری است. پیش از این میلیونها مرد در شرایط کاری خطرناک مانند استخراج زغالسنگ کار میکردند. بهبود وضعیت بهداشت و درمان هم در افزایش طول عمر مردان مؤثر بوده، چراکه علیرغم شیوع بیشتر بیماریهای قلبی در آنها، شرایط بهتر بهداشتی و درمانی باعث شده بیشتر عمر کنند.
در مقابل در زنان که دیرتر از مردان سیگار کشیدن را آغاز کردهاند، نرخ سرطان ریه رو به افزایش است و این در حالی استکه درصد آن در مردان به سرعت رو به کاهش است.
البته نتایج این مطالعه به این معنی نیست که نوزاد پسر و دختری که در یک روز متولد میشوند، شانس برابری برای ادامه زندگی دارند و به یک اندازه عمر میکنند. هنوز هم احتمال بیشتری وجود دارد که پسران در سال اول زندگی به دلایل گوناگون جان خود را از دست بدهند یا در سالهای بعد با انتخاب ورزشهای خطرناک یا رانندگی با حداکثر سرعت ممکن، خود را به خطر بیندازند. در نتیجه هنوز هم زنان شانس بیشتری برای ادامه زندگی دارند.
الگوهای جهانی
دیوید لئون که استاد دانشگده بهداشت و درمانهای استوایی لندن است، میگوید: «تقریبا در تمامی کشورهای جهان امید به زندگی در زنان بیشتر است اما بسته به شرایط بهداشتی و سطح زندگی هر کشور فاصله میان امید به زندگی مردان و زنان متفاوت میشود».
به عنوان مثال امید به زندگی مردان و زنان در کشورهای واقع در صحرای آفریقا که به دلیل مشکلات بهداشتی و شیوع گاهوبیگاه بیماریهای واگیر و عفونی کمتر از بسیاری از کشورها است، فاصله بسیار اندکی با یکدیگر دارد. علت این تفاوت اندک در امید به زندگی دو جنس، همین بیماریهای واگیر هستند که جنس مشخصی را برای ابتلا انتخاب نمیکنند.
اما در کشورهایی مانند کشورهای واقع در اروپای شرقی که بسیاری از بیماریهای عفونی ریشهکن شدهاند، فاصله میان امید به زندگی مردان و زنان بیشتر بوده و اغلب تحتتأثیر شیوه زندگی قرار دارد.
جالب است بدانید در دهه 1990/1370 شکاف میان امید به زندگی زنان و مردان در روسیه به 13 سال رسید؛ اما در کشورهایی مانند انگلستان فاصله میان امید به زندگی مردان و زنان کم و کمتر میشود، احتمالا به این دلیل که مردان رفتارهای بهتری را انتخاب کردهاند و زنان دارند خود را با این شرایط تازه تطبیق میدهند.

تا سال 2030 طول عمر مردان به دلیل شیوه زندگی بهتر حدود 6 سال بیشتر شده و به متوسط 87 سال میرسد. در مقابل زنان دارند با انتخاب شیوههای غلطی که مردان کنار گذاشتهاند، روند کندتری را دنبال میکنند.
محبوبه عمیدی: آمارها نشان میدهند در دهه 1970/1350 امید به زندگی مردان نزدیک به 6 سال کمتر از زنان بود، اما مطابق پیشبینیها این فاصله تا کمتر از 18 سال دیگر از بین میرود و متوسط عمر مردان با زنان برابر میشود. محققان میگویند کنار گذاشتن سیگار و شانس داشتن کارهای دفتری به کاهش هرچه بیشتر این شکاف منجر شده است.
به گزارش بی.بی.سی،امید به زندگی طی سالهای گذشته مرتب افزایش پیدا کرده اما روند افزایش آن در مردان سریعتر از زنان است. تحلیل انجام شده توسط لس مایهو،استاد دانشکده بازرگانی Cass نشان میدهد در سال 2030/1409 امید به زندگی مردان با زنان برابر خواهد شد و انسانها به طور متوسط 87 سال عمر خواهند کرد. او میگوید مردان بخش عمدهای از این تغییر را مدیون کاهش مصرف دخانیات هستند.
یافتههای او نشان میدهند مردان دههها است که کمتر از زنان عمر میکنند، اما طی چند دهه گذشته روندی را آغاز کردهاند که اگر با شتاب کنونی ادامه پیدا کند، تا سال 2030/1409 متوسط عمر آنها را برابر زنان و معادل 87 سال خواهد کرد.
او می گوید: «نکته جالبتوجه این است که طی 20 سال گذشته امید به زندگی مردانی که هماکنون 30 ساله هستند، حدود 6 سال بیشتر شده و میتواند با همین روند طی کمتر از 20 سال آینده با امید به زندگی زنان برابری کند. شاید یکی از علل اصلی این افزایش طول عمر این باشد که مردان شیوه زندگی سالمتری را انتخاب کردهاند. از دهه 1920/1300 سیگار کشیدن در میان مردان رواج پیدا کرد و تا 80درصد از جمعیت این گروه سیگار میکشیدند. همین موضوع باعث شد امید به زندگی مردان تحتالشعاع قرار بگیرد و در نزدیکی سال 1970/1349 به اوج خود یعنی 5.7 سال اختلاف برسد».
عوامل دیگری نیز وجود دارند که روی افزایش امید به زندگی در مردان مؤثر بودهاند. یکی از آنها وجود فضای کاری امنتر و مشغول به کار شدن در مشاغل دفتری است. پیش از این میلیونها مرد در شرایط کاری خطرناک مانند استخراج زغالسنگ کار میکردند. بهبود وضعیت بهداشت و درمان هم در افزایش طول عمر مردان مؤثر بوده، چراکه علیرغم شیوع بیشتر بیماریهای قلبی در آنها، شرایط بهتر بهداشتی و درمانی باعث شده بیشتر عمر کنند.
در مقابل در زنان که دیرتر از مردان سیگار کشیدن را آغاز کردهاند، نرخ سرطان ریه رو به افزایش است و این در حالی استکه درصد آن در مردان به سرعت رو به کاهش است.
البته نتایج این مطالعه به این معنی نیست که نوزاد پسر و دختری که در یک روز متولد میشوند، شانس برابری برای ادامه زندگی دارند و به یک اندازه عمر میکنند. هنوز هم احتمال بیشتری وجود دارد که پسران در سال اول زندگی به دلایل گوناگون جان خود را از دست بدهند یا در سالهای بعد با انتخاب ورزشهای خطرناک یا رانندگی با حداکثر سرعت ممکن، خود را به خطر بیندازند. در نتیجه هنوز هم زنان شانس بیشتری برای ادامه زندگی دارند.
الگوهای جهانی
دیوید لئون که استاد دانشگده بهداشت و درمانهای استوایی لندن است، میگوید: «تقریبا در تمامی کشورهای جهان امید به زندگی در زنان بیشتر است اما بسته به شرایط بهداشتی و سطح زندگی هر کشور فاصله میان امید به زندگی مردان و زنان متفاوت میشود».
به عنوان مثال امید به زندگی مردان و زنان در کشورهای واقع در صحرای آفریقا که به دلیل مشکلات بهداشتی و شیوع گاهوبیگاه بیماریهای واگیر و عفونی کمتر از بسیاری از کشورها است، فاصله بسیار اندکی با یکدیگر دارد. علت این تفاوت اندک در امید به زندگی دو جنس، همین بیماریهای واگیر هستند که جنس مشخصی را برای ابتلا انتخاب نمیکنند.
اما در کشورهایی مانند کشورهای واقع در اروپای شرقی که بسیاری از بیماریهای عفونی ریشهکن شدهاند، فاصله میان امید به زندگی مردان و زنان بیشتر بوده و اغلب تحتتأثیر شیوه زندگی قرار دارد.
جالب است بدانید در دهه 1990/1370 شکاف میان امید به زندگی زنان و مردان در روسیه به 13 سال رسید؛ اما در کشورهایی مانند انگلستان فاصله میان امید به زندگی مردان و زنان کم و کمتر میشود، احتمالا به این دلیل که مردان رفتارهای بهتری را انتخاب کردهاند و زنان دارند خود را با این شرایط تازه تطبیق میدهند.