
نتایج یک پژوهش دانشگاهی:
براساس تحقیقات یک هیات دانشگاهی آمریکایی گفتن جمله تو بهترین هستی ! به فرزندان اشتباه بزرگی است که والدین باید از ابراز آن خودداری کنند.
به گزارش روز سه شنبه جام جم آنلاین به نقل از فمیلی فرانس، براساس این تحقیقات که در نشریه علمی پسیکولوژیکال سیانس منتشر شده است، گفتن این جمله به فرزند که او بهترین است نتیجه معکوس داشته و آنها را بیش از سایر کودکان ناامید می کند. در واقع بها دادن بیش از اندازه و افراط گونه به توانایی های فرزند موجب توقف او در پیشرفت می شود.
چنین کودکانی تلاش کمتری برای موفقیت در انجام وظایف یا کاری از خود نشان داده و ترجیح می دهند به توانایی های ذاتی شان اتکا کنند. نتیجه: در نهایت آنها کمتر از سایر کودکان موفق می شوند.
یک پارادوکس که در دو آزمایش علمی به اثبات رسده است.
آندرهای سیمپیان، استاد روانشناسی دانشگاه ایلینویز و یکی از نویسندگان این تحقیق، کودکان بین چهار تا هفت سال را مورد بررسی قرار داد. در آزمایش نخست، او از کودکان کوچکتر خواست دایره ای را در داخل یک شکل هندسی ترسیم کنند. انجام این کار با توجه به سن آنها برایشان نسبتا دشوار بوده علاوه بر اینکه برای کشیدن دایره مهلت زمانی مشخص شده بود.
در آزمایش دوم تاما کودکان باید از میان سه شکل هندسی شکلی که جهتش متفاوت بود را تشخیص دهند. درهر دو آزمایش، کودکانی که به آنها گفته شده بود به گروه بهترین ها تعلق دارند از کودکانی که چنین حرفی به آنها گفته نشده بود، موفقیت کمتری داشتند.
به گفته آندرهای سیمپیان، بهتر است به کودک گفته شود" تو خوب کار کرده ای و نتیجه خوب کارت را ببین تا اینکه تو یک هنرمند بزرگی هستی.
کودکی که بیش از اندازه در مورد توانایی هایش بها داده شود متوجه نمی شود که ممکن است شکست بخورد یا اشتباهی را انجام دهد.

خیلی از ما هستیم که طالع بینی ها و پیش بینی ها در مورد زندگی آدم ها را قبول
نداریم. این که ماه یا سال تولد بتواند تاثیری کاملا تعیین کننده روی زندگی ما
داشته باشد، قطعا درست به نظر...
خیلی از ما هستیم که طالع بینی ها و پیش بینی ها در مورد زندگی آدم ها را قبول نداریم. این که ماه یا سال تولد بتواند تاثیری کاملا تعیین کننده روی زندگی ما داشته باشد، قطعا درست به نظر نمی رسد، اما نمی شود هم منکر تاثیر ماه های ابتدای زندگی روی باقی زندگی شد. محققان زیادی از کشورهای مختلف در طول سال ها با بررسی ماه های تولد و معیارهای زندگی (از سلامت و بیماری ها بگیر تا موفقیت های تحصیلی و شغلی) توانسته اند نمودارهای جالبی از ارتباط فصل و ماه تولد با شخصیت افراد بدهند. این ارتباط بیشتر ناشی از گذران دوران بارداری مادر و ماه های اول تولد در فصلی خاص، یا ارتباط آن با قوانین موجود است. این دو صفحه به شما نشان می دهد که کودک تان ممکن است در آینده چه در پیش داشته باشد. یادتان باشد همه این موارد فقط بالا و پایین رفتن جزئی در احتمالات هستند و به این معنا نیستند که شما حتما با چنین چیزهایی مواجه خواهید شد!
● بهاری باش!
متولدان بهار، از طرفی دوران بارداری سختی را پشت سر گذاشته اند. تابستان و تشدید ویار و تهوع، پاییز و آفتاب کم و بالاخره زمستان و محدودیت در تحرک، مانع دریافت بعضی از مواد لازم در جنین می شود. با وجود این بعد از تولد، این نوزادان بیشتر از دیگران می توانند از نور خورشید و گرمای هوا استفاده کنند. به جز این، متولدان بهار به خاطر قرار گرفتن در ابتدای سال، چند نکته مثبت و منفی قانونی و سنی هم دارند.
بیشترین متولدان، مربوط به بهار هستند. احتمالا دلیل آن را باید در پاییز جست وجو کرد که بیشترین آمار شروع بارداری را دارد! متولدان بهار بزرگ ترین متولدان سال هستند. برخلاف نیمه دومی ها هر جا که قرار باشد سن شان را بگویند، لازم نیست توضیح بدهند که هنوز به آن سن نرسیده اند و کوچک تر از آنی هستند که به نظر می آید. به این ترتیب به راحتی می توانند سن شان را با عدد سال توضیح بدهند.
پسران متولد بهار، فرصت بیشتری برای اعزام به سربازی دارند! فرصتی که متولدان اسفند بدجوری از آن محروم می مانند! متولدان بهار بیشتر خودکشی می کنند. محققان می گویند چون متولدان این فصل در ابتدای تولد بر اساس نور زیاد و هوای عالی سیستم روانی خود را وفق داده اند، در آینده احتمال بیشتری دارد که دچار افسردگی و در نتیجه خودکشی شوند.
مادران نوزادان متولد بهار تا مدتی مشکلی برای پوشاندن لباس گرم به کودک ندارند. می توانید با خیال راحت لباس سبک تن نوزادتان کنید و از گرمای تابستان و بهار لذت ببرید. تا رسیدن پاییز و زمستان هم کودک تان آن قدر بزرگ شده که بشود برایش لباس گرم خرید.
۶ ماهگی تا یک سالگی کودکان متولد بهار، در پاییز و زمستان می گذرد، بنابراین آن ها تنوع غذایی کمتری را در ابتدای سن غذای تکمیلی نسبت به متولدان پاییز دارند. این موضوع می تواند ذائقه این کودکان را از ابتدا محدود کند و در آینده نیز بدغذاتر از بقیه باشند.
● گرم مثل تابستان
تابستانی ها هم آمار بالایی در میان متولدان دارند. خوبی شان این است که مادر در اواخر بارداری از هوای خوب و نور کافی بهره می برد و پس از تولد هم نور زیادی را دریافت می کند. از طرفی تابستان فصل آلودگی های میکروبی و گوارشی است که خطر ابتلا به این بیماری ها را بدجوری زیاد می کند. تابستانی ها آخرین شانس برای نیمه اولی شدن هستند.
متولدان تابستان بیشتر با احتمال افسردگی فصلی در پاییز و زمستان مواجهند. آن ها به خاطر قرار گرفتن در معرض نور و آفتاب زیاد در ابتدای تولد و تشکیل سیستم عصبی بر اساس آن به گرما عادت کرده اند و احتمالا در آینده مشکل بیشتری با فصل های سرد خواهند داشت.
متولدان تابستان احتمال بیشتری دارد که به قد بلندتر و تن سالم تری برسند. دریافت نور و گرمای کافی در ۳ ماهه اول تولد، موجب می شود استخوان بندی بهتری در این کودکان شکل بگیرد. ضمن این که مادرشان هم ۳ ماه آخر بارداری را در بهار گذرانده و به نور و هوای خوب دسترسی داشته است.
متولدان تابستان در معرض اختلالات گوارشی هستند. هم در ۳ ماهه اول که گرما می تواند موجب آلودگی های گوارشی شود و هم در یک سالگی که کودک تازه به سن غذا خوردن رسیده، احتمال ابتلا به بیماری های شایع تابستان مثل اسهال خیلی زیاد است و ابتلا به این بیماری ها در کودکی می تواند سیستم گوارشی را ضعیف کند.
متولدان تابستان از همه بیشتر عمر می کنند! یک تحقیق گسترده در آمریکا نشان می دهد متولدان تابستان به طور متوسط ۱۶۰ روز بیشتر از متولدان زمستان عمر می کنند. تابستانی ها آخرین شانس نیمه اولی شدن هستند، بنابراین در مدرسه از همه کوچک تر هستند. به همین دلیل اغلب در سال های ابتدای دبستان دچار افت تحصیلی می شوند و توانایی کمتری در دوست یابی خواهند داشت. این مشکل در دوره راهنمایی و دبیرستان حل خواهد شد.
برای متولدان تابستان باید لباس های نوزادی خنک بخرید، چون تا رسیدن به سرما هنوز وقت دارید. برای پاییزشان هم سرهمی های گرم (موهر یا حوله ای) راحت تر از ژاکت و لباس های جدا جدا هستند.
● پاییز هزار رنگ
متولدان پاییز، دوران بارداری گرمی را پشت سر گذاشته اند که مادر در آن حداقل ویار (به دلیل سرمای زمستان) و حداکثر آفتاب و تحرک را می توانسته داشته باشد. از طرفی آن ها اولین نیمه دومی ها هستند و ماه های ابتدای تولدشان همراه با نور کم و تنوع غذایی کم مادر است.
از نظر طول عمر، متولدان پاییز بعد از تابستانی ها بیشترین طول عمر را دارند. کودکانی که در پاییز به دنیا می آیند، در ۴ ماه اول زندگی وزن گیری کمتری نسبت به متولدان فصل های دیگر دارند. احتمالا کم نوری و تنوع غذایی کم برای دوران شیردهی مادر، دلایل این موضوع هستند.
پاییزی ها معمولا در بزرگسالی آدم های شادتری هستند و کمتر دچار افسردگی می شوند. احتمالا دلیل آن هماهنگ شدن نوزاد با شرایط سخت در ۶ ماهه اول تولد است.
متولدان پاییز اولین دوره نیمه دومی ها هستند و در نتیجه در دبستان از تمام هم کلاسی های شان بزرگ ترند. این موضوع از طرفی موجب تقویت اعتماد به نفس آن ها می شود، به طوری که در دبستان، معمولا سرگروه ها و بچه های سرآمد از نظر فعالیت های گروهی، متولدان پاییز هستند. از طرف دیگر ممکن است بزرگ تر بودن این بچه ها موجب افت درسی آن ها به دلیل بی انگیزگی ناشی از اختلاف سنی با دیگران شود.
● بچه های سرمای زمستان
آخرین متولدان سال، کوچک ترین های شان هستند. وقتی حرف سن و سال باشد، تا آخر عمر مجبورند توضیح بدهند که با تحویل سال، آن ها یک سال بزرگ نمی شوند و باید تا آخر سال صبر کنند. همیشه کادوی تولد لباس زمستانی می گیرند و احتمالا حسابی گرمایی می شوند.کودکانی که در زمستان متولد شده اند، اواخر دوران بارداری مادر را در فصل های سرد سال تجربه کرده اند که در آن مادر از نور کافی خورشید محروم بوده است و به همین دلیل احتمال ابتلای آن ها به آسم، اوتیسم و حتی ام اس بیشتر از بقیه است.
کودکان متولد زمستان در برابر اسکیزوفرنی و آلرژی حساسیت بیشتری دارند. یک تحقیق گسترده در آمریکا نشان می دهد متولدان زمستان، استعدادهای تحصیلی کمتری از خودشان نشان می دهند و در آینده درآمد کمتری هم خواهند داشت.
مادران کم سن و سال بچه های شان را بیشتر در زمستان به دنیا می آورند، برعکس مادران مسن تر بچه های شان در تابستان به دنیا می آیند.برای نوزادان متولد زمستان لازم نیست کاپشن بگیرید. یک ساک حمل گرم یا کریر که روی آن پتو بیندازید، کافی است. به هر حال نوزاد در ماه های اول تولد خیلی هم بیرون برده نمی شود. به جایش می توانید برای ماه های بعدی لباس های عید خوبی بخرید.
پسرتان اگر در زمستان به دنیا آمده باشد، کمترین مهلت را برای اعزام به سربازی دارد، چون باید با همه متولدان همان سال به سربازی برود.

عطسه یکی از معمولترین اصواتی است که در فصل بهار و در زمان گرده افشانی درختان به
گوش می رسد. اما متخصصین رشته زبان اشاره (body language) معتقدند نوع عطسه کردن
نشانگر شخصیت افراد است.
بر اساس گفته پتی وود (Patti A. Wood) یکی از این متخصصین بیشتر افراد در طول
عمرشان روش عطسه کردن مختص به خود را دارند که با شخصیت آنها مطابقت دارد. این
متخصص بر اساس تحقیقی که انجام داده عطسه کنندگان را به چهار دسته کلی تقسیم کرده
است:
1- افراد خوب و مهربان
2- افراد درست و قابل اعتماد
3- افراد کاری
4- افراد مشتاق و موثر
افرادی که فقط یک عطسه میکنند در زمره افراد خوب و مهربان هستند این افراد خون گرم، مفید و حامی دیگران می باشند.
افرادی که با صدای بلند عطسه میکنند در زمره افراد کاری به شمار می آیند ، این اشخاص سریع العمل ، قاطع و در نهایت رهبران خوبی هستند.
اشخاصی که همیشه به هنگام عطسه کردن با دستمال جلوی بینی خود را میگیرند افراد درست و قابل اعتمادی هستند این افراد معمولا با دقت، درستکار ، و بسیار منطقی میباشند.
آخرین گروه افرادی هستند که با صدای بسیار بلند و خشن و به دفعات عطسه می کنند در زمره افراد مشتاق به شمار می آیند که این اشخاص دارای جذابیت اجتماعی می باشند و توانائی ایجاد انگیزه و تاثیر گذاری بر دیگران را دارند.
بنا به گفته دکتر فردریک لیتل (Frederic Little) پرفسور دانشگاه بوستون یک الگوی ذاتی برای روش عطسه کردن انسانها وجود دارد که به احتمال زیاد ژنتیکی و موروثی میباشد.

استرسهای شغلی، هیجانات، خستگی، تضادهای بین فردی، بیماریها و عوارض جانبی برخی داروها، درد و تغییرات ایجاد شده در تصور فرد از خودش، از دلایل شایع تغییر فعالیت جنسی هستند.
استرسها و هیجانهایی که فرد طی زندگی روزمره با آن مواجه میشود، میتواند بر علاقه فرد به رابطه زناشویی تاثیر گذاشته و اختلالاتی را موجب شود. گاهی افرادی که با فشارهای روزمره ناشی از کار و مسوولیتهای خانوادگی دست و پنجه نرم میکنند، در اثر خستگی و نداشتن انرژی کافی، به این رابطه صرفا به عنوان یک وظیفه مینگرند و آن را با نوعی اجبار انجام میدهند.
اغلب زوجها در طول زندگی با مشکلاتی در مسایل جنسی مواجه میشوند. به علاوه،
بسیاری از اختلافات زناشویی در میان زوجها نیز به صورت اختلالات جنسی بروز میکند.
بیماری نیز از علل شایعی محسوب میشود که به کاهش تمایل فرد به برقراری رابطه
زناشویی یا مشارکت نکردن او در این امر منجر میشود.
بسیاری از بیماریها بهطور مستقیم بر فعالیت جنسی تاثیر نمیگذارند اما برخی از
بیماریها مانند دیابت یا مصرف داروهای فشارخون و الکل میتوانند به اختلال نعوظ
مردان منجر شوند.
اختلالات عصبی، بیماریهای قلبی، بیماریهای مفصلی مانند آرتریت، برخی جراحیها
مانند ماستکتومی (برداشتن سینه در خانمها) و کولوستومی (برداشتن کولون) نیز میتوانند
موجب مشکلاتی در این زمینه شوند.
بسیاری از زوجین با وجود این مشکلات میتوانند رابطه زناشویی خود را ادامه دهند.
اظهار صمیمیت و معاشقه، نخستین ویژگیهای مثبتی هستند که آنها میتوانند در یکدیگر
ایجاد کنند. این موارد میتوانند جایگزینهای خوبی برای فعالیتهای جنسی معمول
زوجین باشند.
در بین ما افرادی وجود دارند که مجردند و ترجیح می دهند هر چه زودتر تشکیل
خانواده بدهند، اما در این بین هستند اشخاصی که ترجیح می دهند همچنان مجرد بمانند و
یا دیر تر ازدواج کنند. باید اشاره داشت در بیشتر افرادی که تشکیل خانواده می دهند
میل به ازدواج احساس می شود، یعنی زمانی که این احساس در آنها به وجود آمد تشکیل
خانواده می دهند… حال شاید شما بپرسید، این نیاز را چگونه باید در وجود خودمان
بشناسیم تا ازدواج کنیم… آیا اصلاً چنین احساسی در ما به وجود می آید یا نه؟ تست
های زیر را پاسخ دهید تا متوجه شوید که در وجودتان چنین میلی دارید یا خیر؟
۱- آیا زمانی که مادر و پدری را به همراه فرزند کوچکشان می بینید، غبطه می خورید؟
الف)بله ب)خیر ج)گاهی اوقات
۲- آیا زمانی که یک زوج جوان را در حال خنده می بینید، افسوس می خورید؟
الف)بله ب)خیر ج)گاهی اوقات
۳-آیا همچون گذشته از اوقات تنهایی تان لذت می برید؟
الف)بله ب)خیر ج)گاهی اوقات
۴- زمانی که در جمع دوستان متاهل هستید،به خود می گویید که ای کاش من هم متاهل بودم؟
الف)بله ب)خیر ج)گاهی اوقات
۵-آیا شده که تا به حال حضور شخصی از جنس مخالف، شما را دگرگون کند؟
الف)بله ب)خیر ج)گاهی اوقات
۶- آیا تا کنون به این موضوع فکر کرده اید که تنهایی دیگر بس است؟
الف)بله ب)خیر ج)گاهی اوقات
۷-آیا تا کنون برایتان پیش آمده که شادی تان را بخواهید به کسی از جنس مخالف، انتقال دهید؟
الف)بله ب)خیر ج)گاهی اوقات
۸- آیا شما موسیقی های آرام گوش می دهید؟
الف)بله ب)خیر ج)گاهی اوقات
۹- آیا شده زمانی که پشت ویترین یک فروشگاه هستید، احساستان به شما بگوید برای کسی هدیه ای بخرید؟
الف)بله ب)خیر ج)گاهی اوقات
۱۰- آیا رنگ زندگی برای شما تغییر کرده است؟ امیدواریم که حضور شخصی زندگی تان را دگرگون کند.
الف)بله ب)خیر ج)گاهی اوقات
۱۱- آیا شده در چند ماه اخیر، لبخند فردی، امید را در دلتان زنده کند و نگاه شما به زندگی تغییر کند؟
الف)بله ب)خیر ج)گاهی اوقات
۱۲- زمانی که پدر مادرتان می گویند، دیگر زمان ازدواج فرا رسیده است، اخم نمی کنید؟
الف)بله ب)خیر ج)گاهی اوقات
۱۳- آیا به تازگی در خیالتان مراسم خواستگاری را مرور می کنید؟
الف)بله ب)خیر ج)گاهی اوقات
۱۴- آیا اخیرا برایتان پیش آمده عاشق کسی شده باشید، اما حجب و حیا اجازه ندهد، آن را با او در میان بگذارید؟
الف)بله ب)خیر ج)گاهی اوقات نتیجه:
اگر از ۱۴ پرسش بالا به ده گزینه پاسخ بلی داده اید، به این معنی است که نیاز به ازدواج در وجودتان احساس شده است.
اگر به ده گزینه پاسخ خیر داده اید، به این معنی است که نیاز به ازدواج هنوز در وجودتان احساس نشده است .
اگر به هفت گزینه پاسخ گاهی اوقات داده اید به این معنی است که هنوز سر در گم هستید و نمی دانید که باید ازدواج کنید یا نه، همچنان مجرد بمانید.