تغییرهای رابطه زناشویی بعد از زایمان

بسیاری از زوجهای جوان به دلیل عدم آشنایی و در پاره ای از موارد نبود آگاهی کا فی درباره نحوه برخورد با روابط عاطفی و زناشویی بین همسران ، با مشکلاتی مواجه هستند، که متاسفانه این مشکلات در برخی از موارد تبدیل به بحران های خانوادگی می گرد که آثار آن در معضلاتی همچون افزایش آمار طلاق در جامعه ، تنوع طلبی جنسی و.... قابل مشاهده می باشد . سیمرغ با هدف پیش گیری از ایجاد این گونه مشکلات و با احترام به حریم خانواده ، جهت افزایش دانایی زوجهای جوان و کمک به بهبود واستحکام روابط همسران اقدام به تهیه و ارائه مطلب زیر نموده است

زندگی زناشویی بعد از زایمان
مادر شدن یکی از ودیعه‌های الهی است که خداوند به زنان عطا کرده است. هنگامی که پس از 9 ماه بارداری، موعد زایمان فرا می‌رسد یکی از زیباترین پدیده‌های خلقت، یعنی تولد نوزاد به وقوع می‌پیوندد و پس از آن، دوران زیبای مادرشدن و شیردهی آغاز می‌شود...
طبیعتا دوران پس از زایمان و شیردهی، تجربه جدیدی برای پدر و مادر است. شرایط فیزیولوژیک این دوران باید مورد توجه قرار گیرد؛ چراکه به دلیل بی‌اعتنایی به این قضیه کم‌کم کانون خانواده به سردی می‌گراید. دوران پس از زایمان همراه با تغییرات فیزیکی و روانی خاصی است که به تغییراتی در میل و فعالیت جنسی منجر می‌شود.
عوامل موثر براین فرآیند عبارتند از:
درد حین رابطه زناشویی به خاطر بخیه‌های محل زایمان، ترس‌هایی که در مادران اول‌زا وجود دارد، خون‌ریزی‌‌های واژینال، سرگیجه، خشکی واژن، ترس از بیدار شدن کودک، ترس از صدمه دیدن و کاهش حس جنسی ارگان‌های حساس جنسی.

بسیاری از زنان شیرده در دوران پس از زایمان بیان می‌کنند که میل جنسی آنها در سطح بسیار پایینی است و خستگی، ضعف و درد ناشی از آمیزش از دلایل ذکرشده توسط آنهاست. در مقابل، بسیاری از زنان شیرده نیز بیان می‌کنند که بیشترین تحریک جنسی را پس از زایمان داشته‌اند و شروع زودتر فعالیت جنسی در زنانی که به طور فعال به کودک خود شیر می‌دهند، گزارش شده است.

تغییرهای رابطه زناشویی بعد از زایمان
پس از زایمان، اغلب اعضای دستگاه تناسلی طی 4 تا 6 هفته به حالت عادی برمی‌گردند. بخیه محل زایمان در زایمان طبیعی معمولا موجب نگرانی‌هایی در زن و همسر می‌شود. بهبود زخم معمولا 2 تا 4 هفته زمان می‌برد اما ممکن است زمان بیشتری طول بکشد تا نزدیکی راحت و بدون مشکل انجام پذیرد. اغلب به زنان توصیه می‌شود پیش از آغاز مجدد فعالیت‌های زناشویی، 4 تا 6 هفته صبر کنند و توصیه‌هایی در مورد به کارگیری روش موثر پیشگیری از بارداری، اغلب در همین هفته به زائو داده می‌شود. با وجود این بسیاری از زوج‌ها رابطه زناشویی خود را زودتر از این زمان و بین هفته‌های سوم و چهارم پس از زایمان، آغاز می‌کنند. آغاز زودهنگام فعالیت زناشویی در دوران پس از زایمان و پیش از توقف کامل خون‌ریزی می‌تواند منجر به بروز مشکلاتی برای مادر شود. بهترین توصیه برای زن و شوهر به تاخیرانداختن این عمل تا توقف جریان ترشحات پس از زایمان است.

در این حالت، زن از نظر روانی نیز آمادگی بیشتری کسب می‌کند و رابطه زناشویی با مشکلات کمتری همراه خواهد بود. زمان اعلام آمادگی برای شروع این فعالیت میان افراد مختلف، متفاوت است. بسیاری از زنان در هفته‌های اول این آمادگی را کسب می‌کنند؛ حال آنکه بسیاری دیگر آن را ترسناک و غیرمعمول می‌دانند. بسیاری از زنان برای کسب این آمادگی به 6 ماه وقت نیاز دارند. زوجین باید از زمان طولانی لازم برای سازگاری دوباره زن با فعالیت‌های زناشویی، آگاهی یابند.

اگر چنین آگاهی‌ای به والدین داده نشود زن ممکن است احساس بی‌کفایتی و گناه کند و مرد نیز در پایان هفته ششم پس از زایمان احساس کند که کنار گذاشته شده یا فراموش شده است. بنابراین آمیزش جنسی طی 3 ماهه سوم بارداری و پس از زایمان برای افراد مختلف، متفاوت است. اگرچه زن ممکن است در اوایل دوره پس از زایمان، از نظر فیزیولوژیک، توان لازم برای شروع آمیزش زناشویی را داشته باشد، ولی ممکن است آمادگی روانی لازم را نداشته باشد. این مساله باید توسط پزشک به صورت انفرادی مورد بررسی قرار گیرد. اغلب زنان از اینکه بلافاصله پس از آمادگی فیزیکی به رابطه آمیزشی برگردند، نگران هستند. در این مورد، باید آنها را تشویق کرد. بین زن‌ها افرادی وجود دارند که ترجیح می‌دهند پرهیز آمیزشی درازمدت داشته باشند که وضع این افراد و دلایل شخصی‌شان باید مورد بررسی قرار گیرد.

علل کاهش فعالیت زناشویی پس از زایمان

رایج‌ترین دلایل کاهش فعالیت جنسی پس از زایمان عبارتند از:

درد هنگام رابطه زناشویی یا دیسپارونیا: درد موقع نزدیکی، ناشی از بخیه محل زایمان حتی در صورت التیام نیز می‌تواند موجب کاهش فعالیت جنسی زنان شود. در این مرحله یک معاینه واژینال برای بررسی ناراحتی‌های بدنی ضروری است و علل ترس و اضطراب زن را در مورد واژن مشخص می‌کند.

شیردهی: شیردهی موجب ایجاد دلبستگی بین مادر و نوزاد می‌شود اما زن و شوهر ممکن است نتوانند با نقش دوگانه سینه‌ها کنار بیایند و بسیاری از زنان، این ترشح شیر را زشت و خجالت‌آور تلقی کنند.

خستگی: بارداری و زایمان موجب خستگی فوق‌العاده زن می‌شود. کسب مسوولیت بیشتر و مراقبت کودک و شب‌بیداری‌ها نیز به این خستگی اضافه می‌کند. در این موارد معمولا خواب به رابطه زناشویی ترجیح داده می‌شود. اختصاص زمانی به این مسایل در اوایل روز و پیش از بروز خستگی‌ها می‌تواند در حل این مشکل مفید باشد.

افسردگی پس از زایمان: 10 درصد از مادران جوان دوره‌ای از افسردگی شدید را در اولین سال پس از زایمان تجربه می‌کنند. از دست دادن میل جنسی یکی از ویژگی‌های شاخص این بیماری است. این بیماران نیازمند حمایت و درمان کافی هستند. مشکلات جنسی در زنان افسرده شایع است و آنها تمایلی به شروع فعالیت جنسی در 6 ماه اول پس از زایمان ندارند.

مشکلات زنانگی: بسیاری از زنان که روابط زناشویی را تنها به عنوان بهانه‌ای برای بچه‌دارشدن فرض کرده‌اند، دوره جنسی را پس از زایمان دیرتر آغاز خواهند کرد. این زنان ممکن است مسایل جنسی را تنها برای بچه‌دار شدن تحمل کرده باشند اما پس از زایمان، آن را غیرضروری تشخیص دهند.

5 نکته درباره شروع فعالیت زناشویی بعد از زایمان

1 فعالیت جنسی در هر 2 شیوه زایمان طبیعی و سزارین پس از توقف خون‌ریزی می‌تواند از سر گرفته شود ولی بهترین زمان 6 هفته بعد از زایمان است.

2 از آنجا که تولید استروژن توسط شیردهی مهار می‌شود، خشکی واژن ممکن است اتفاق بیفتد و به همین دلیل، بهتر است از ژل‌های مرطوب‌کننده استفاده شود.

3 باید حین رابطه زناشویی، فشار کمتری به سینه‌ها وارد شود و از وضعیت‌های مناسب استفاده شود.
4 زوجی که تازه پدر و مادر شدن را تجربه می‌کنند، در صورت مواجه شدن با مشکل در زمینه روابط زناشویی باید به مراکز مشاوره جنسی در کلینیک‌ها مراجعه و راهنمایی‌های لازم را دریافت کنند.

5 فقدان رابطه زناشویی در دوران پس از زایمان نباید زن و شوهر را سرد کند؛ بلکه آنها باید بیشتر به یکدیگر عشق بورزند و یک رابطه گرم و صمیمی به وجود آورند زیرا وقت و فرصت کافی برای مراحل فیزیکی ابراز علاقه و عشق به‌مرور پیش خواهد آمد. رابطه زناشویی بعد از زایمان ممکن است تا مدتی ناراحت‌کننده باشد ولی با حوصله و ملایمت همسر به تدریج به حالت طبیعی برمی‌گردد.

لاغری موضعی بدون ساکشن ولیزر لیپولیز

مکانیسم ایجاد لاغری ورفع سلولیت با واکیوم
با گذشت زمان به دلیل کاهش جریان خون وکاهش کلان سازی پوست لطافت و استحکام ومقاومت خود را از دست می دهد ودر مناطقی مثل صورت وگردن شل وافتاده ودر مناطقی مثل پهلو ها وباسن ورانها دچار سفتی وتوام با ناهمواری می شود . (نمای پوست پرتقالی )‌که به آن سلولیت می گویند .
واکیوم که بنامهای lp6 ویا اندرمولوژی نیز شناخته شده است روشی است که از طریق افزایش جریان خون ولنف زیر سطح پوست ، سبب تحریک فیبروپلاست شده ومنجر به افزایش کلاژن سازی ودر طی جلسات درمان می گردد .حذف الیاف سفت تشکیل شده در لایه های زیر پوست وبهتر شدن بافت هم بند وچربی صورت می گیرد .وبه این ترتیب پوست شاداب تر وجوانتر می شود .در این تکنیک با حرکات مکشی ضمن افزایش قوام پوست ،سطح آن یکنواخت تر وهمواتر می شود .

الف : واکیوم سبب میشود :
1. برقراری مجدد جریان خون ولنف در بافتهای که دچار سلولیت شده اند
2. افزایش درناژ لنف وخون ودر نتیجه ازبین بردن مواد زائد تجمع یافته وبه همین ترتیب بهبود متابولیسم وتبادلات سلولی در سلول های درم ، ازجمله فیبروپلاستها
3. تحریک فیروپلاستها جهت تولید کلاژن والاستین
4. واکیوم دستگاه با برنامه تنظیم شده بصورت پلسی باعث انقباض عضله شده وهمانند ورزش بدن اعمال اثر می کند بدین ترتیب باعث افزایش سوخت وساز اندام وشکستن بافت چربی وکاهش سایز محسوس می گردد .همچنین خونرسانی زیر پوست را افزایش می دهد .

ب : مکانیسم ایجاد لاغری با اولتراسوند (cavitations )
در واقع با استفاده از یک پروب که تنها در سطح پوست به چرخش در می آید این روش باعث شکسته شدن چربیها بهصورت تدریجی در جلسات متعددی می شود .
میکروماساژ مکانیکی به هنگام فشردگی وانبساط محیط ،امواج طولی فراصوتی روی بافت اثر می گذارد وباعث شکستن سلول وپاره کردن جدار سلول می شود وانرژی گرمائی تولید می شود که همچنین باعث خروج آب از سلول می شود وسلول جمه وچروکیده می گردد .در اثر لرزشی که توسط پروب ایجاد می شود سلولها فشرده ومتراکم می شوند واین پدیده باعث لاغری در ضاهر می شود .

خطرات اولتراسوند :‌
سوختگی :‌ اگر امواج پیوسته ودر یک مکان بدون چرخش بکار رود باعث سوختگی می شود وباید امواج حرکت داده شود

سلامت پا، قربانی زیبایی زنان

پوشیدن کفش ‌های پاشنه بلند نه تنها روی سکوهای سالن‌ مد، بلکه در زندگی روزمره بسیاری از زنان در سراسر جهان جایگاه ثابتی دارد. این کفش‌ ها قد را بلندتر می‌ کند و به برخی احساس اعتماد به نفس بیشتری می ‌دهد.

هنگام پوشیدن آن ها بدن از حالت معمولی خود خارج و عضلات پا کشیده می ‌شود. مدت ‌ها است که نسبت به کفش‌ های پاشنه بلند نگاه بدبینانه ‌ای وجود دارد و پزشکان معمولا در مورد پی ‌آمدهای بد آن برای سلامتی هشدار می ‌دهند. کمردرد، واریس و خارج شدن بدن از حالت صحیح آن از مشکلاتی هستند که به استفاده از این کفش ‌ها نسبت داده می ‌شوند. البته ارتباط پوشیدن کفش پاشنه بلند با این عوارض به ‌طور علمی ثابت نشده است.

مضرات کفش پاشنه بلند برای سلامت پا!

محققان متوجه شدند زنانی که مرتب و برای مدت‌ های طولانی کفش ‌های پاشنه بلند می ‌پوشند بیشتر دچار درد در ناحیه پا می‌ شوند، چرا که عضلات آن‌ ها بیش از اندازه کشیده می ‌شود و امکان استراحت برای آن‌ ها فراهم نیست.

وضعیت بدنی در زمانی که کفش پاشنه بلند می پوشید به صورتی است که مرکز جرم بدن را به جلو متمایل می‌ کند و لگن و ستون مهره‌ ها از هم راستا بودن خارج می کند.

فشار پاشنه ی بلند، باعث بلندتر به نظر رسیدن پاها شود ولی بالا رفتن پاشنه باعث افزایش فشار روی پنجه پا خواهد شد.

عضله ساق پا متناسب با مقدار بالا رفتن پاشنه منقبض می‌ شود و این امر در طولانی مدت سبب کوتاه و سفت شدن عضله خواهد شد.

اعصاب مورتون پاشنه بلند و پنجه باریک می ‌تواند سبب رشد غیرطبیعی عصبی (نوروما) در بین انگشت ‌های سوم و چهارم شود که به نوبه خود باعث درد و بی ‌حسی انگشتان خواهد شد.

تاندون آشیل وقتی جلوی پا نسبت به پاشنه پایین می ‌آید، به سمت بالا کشیده می ‌شود. هرچقدر که طول این تاندون کوتاه تر شود، درد شدیدتر خواهد بود.
کفش پاشنه بلند

رنج بردن به خاطر زیبایی:

پاشنه ی بلند سلامتی را به خطر می اندازد

وقتی خانم ها از کفش پاشنه بلند استفاده می کنند راحتی خود را فدای مد می کنند. ممکن است که پاشنه های بلند پا را زیبا تر نشان دهد ولی تاثیر تدریجی و منظم به دلیل بالا بودن پا بیشتر از آن چه که انتظار دارید خود را نشان می دهد. وقتی کفش پاشنه بلند می پوشید مهم است، بدانید که دقیقا چه چیزی را دارید برای زیبایی فدا می کنید.

خطرات کوتاه مدت:

عامل لیز خوردن و پشت پا خوردن

وقتی خانمی پاهایش در کفش پاشنه بلند لیز می خورد به سرعت تعادل خود را از دست می دهد و به سختی راه می رود. یک مسیر ساده از نقطه A تا نقطه B با کفش پاشنه بلند، کار بسیار سختی می شود. پاشنه کفش ممکن است باعث رگ به رگ شدن یا پیچ خوردن قوزک پا یا زانو شود. یک شب خوب که با کفش پاشنه بلند شروع می شود ممکن است در آخر به اتاق اورژانس ختم شود.

خطرات بلند مدت:

تاثیر پاشنه کفش روی بدن

وزن بدن روی پاشنه پا به مقدار مساوی تقسیم می شود. اگر روی پاشنه کفش این وزن درست تقسیم نشود نمی توانید تصور کنید که چه آسیب هایی به بدن خواهد رسید. تعادل بدن به سمت جلو تغییر پیدا می کند، در نوک انگشتان جایی که تحمل این همه فشار را ندارد.

زانوهای شما فشار این تغییر را تحمل می کند. مطالعات نشان می دهد که پاشنه کفش فشار زیادی را هم به جلو و هم به پشت زانو وارد می کند؛ پوکی استخوان در زنانی که در بزرگسالی و جوانی کفش پاشنه بلند استفاده می کنند رایج است. کمردرد نیز یکی دیگر از عوارض بلند مدت پاشنه بلند است.

یافته ‌های جدید در مورد تأثیرات کفش پاشنه بلند بر سلامتی

کفش پاشنه ‌بلند بین خانم‌ ها محبوبیت زیادی دارد، اما تا کنون پزشکان همواره در مورد پی ‌آمدهای احتمالی آن برای سلامتی هشدار ‌داده ‌اند. حال پژوهشگران اتریشی به نتایج جدید دیگری در این زمینه دست یافته‌ اند.

اخیرا پژوهشگران دانشگاه وین اثرات کفش پاشنه بلند را روی عضلات ساق پا مورد بررسی قرار داده ‌اند. آن ها داوطلبان 20 تا 50 ساله را به دو گروه تقسیم کردند. گروه اول از زنانی تشکیل شده بود که به مدت دو سال به طور منظم کفش‌ های پاشنه بلندی می ‌پوشیدند که ارتفاع پاشنه‌ آن ها حداقل 5 سانتیمتر بود. در گروه دیگر زنانی مورد بررسی قرار گرفتند که همواره کفش‌ های تخت به پا می ‌کردند.

پژوهشگران اتریشی با استفاده از سونوگرافی دریافتند که رشته‌ های عضلانی پشت ساق پا در زنانی که مرتب کفش پاشنه بلند می ‌پوشند 13 درصد کوتاه ‌تر از دیگران است.

به دلیل پوشیدن کفش پاشنه بلند، عضله ساق پا متناسب با بالا رفتن پاشنه منقبض می ‌شود. این امر روی رشته ‌های عضلانی تأثیر منفی می‌ گذارد و موجب کوتاه و سفت شدن عضله می ‌شود.

اما بنا بر یافته‌ های پژوهشگران دانشگاه وین که در مجله‌ Journal of Experimental Biology چاپ شده است، کوتاه شدن عضله پشت پا در راه رفتن خانم‌ های علاقه‌ مند به کفش پاشنه بلند اختلال ایجاد نمی ‌کند، چون تاندون آشیل آن ها در اثر کشیده شدن پاها ضخیم ‌تر می ‌شود. از این رو ضخامت تاندون آشیل، تأثیر منفی کوتاه شدن عضله پشت پا را خنثی می ‌کند.
کفش پاشنه بلند

کفش پاشنه بلند خوب است یا بد؟

بنا بر پژوهش یادشده، خانم ‌هایی که کفش پاشنه بلند می‌ پوشند در حقیقت تنها زمانی دچار مشکل خواهند شد که تصمیم به پوشیدن کفش تخت بگیرند. تاندون آشیل آن ها هنگام راه رفتن با کفش تخت به شدت کشیده می‌ شود و احساس ناخوشایندی را در پا ایجاد می ‌کند.

پژوهشگران پوشیدن کفش پاشنه بلند را آن قدر مضر نمی‌ دانند، اما توصیه می‌ کنند که دوستداران این مدل کفش برای پیشگیری از پا درد به تمرین‌ های کششی بپردازند.

چگونه از آسیب جلوگیری کنیم

این استدلال که پاشنه اگر پهن تر باشد کمتر از پاشنه نوک تیز آسیب می رساند در تحقیقات غلط از آب در آمده است. هر کفشی که پاشنه داشته باشد و شما را چند سانتی متر بالا ببرد برای شما مضر است و به بدن شما آسیب می رساند. اگر فقط در شرایط خاص و مهمانی ها از کفش پاشنه بلند استفاده کنید زانو ها و کمر شما از شما بسیار تشکر خواهند کرد!

اگر مجبورید که این کفش ها را بپوشید قانون سه ساعت را به خاطر بسپارید: هر دفعه، کفش پاشنه بلند را بیشتر از سه ساعت نپوشید. بعد از در آوردن کفش ها تا آن جا که می توانید پاهای تان را ماساژ دهید. با استراحت دادن به پاهای تان و مراقبت از آن ها به طراحان اجازه نخواهید داد که به آن ها آسیب برسانند.

مهمترین عوارض کفش نامناسب

مهمترین عوارض کفش نامناسب ایجاد فشار روی پا و بروز زخم و خستگی است که خوشبختانه بسیاری از عوارض ایجاد شده برگشت پذیر هستند و با تعویض کفش و ارائه درمان مناسب حل می ‌شوند.

در بعضی افراد کفش نامناسب عوارض جبران ناپذیری برجای می ‌گذارد مثلاً در بیماران دیابتی که مستعد زخم‌ های پا هستند، شاید عوارض استفاده از کفش نامناسب برگشت ناپذیر باشد.

بنا براین کفش مناسب کفشی است که از همان ابتدا افراد در آن احساس راحتی کرده و به راحتی بتوانند با آن راه بروند. از ویژگی‌ های کفش راحت می ‌توان به داشتن انحنای متناسب با قوس کف پا، و پاشنه مناسب می باشد.

اگر بچه می‌ خواهید ...

امروزه خیلی از خانم‌های جوان قبل از بچه‌دار شدن، سال‌های زیادی از قرص‌های ضدبارداری استفاده می‌کنند و بیشتر آنها بلافاصله پس از قطع مصرف قرص باردار می‌شوند، اما بعضی‌ها هم مدت طولانی‌تری را در انتظار بچه‌دار شدن می‌مانند. حتی ممکن است شروع قاعدگی آنها با تاخیر همراه باشد.

خیلی از خانم‌های جوان نگران هستند که این قرص‌ها توانایی باروری‌شان را کم کند؛ در حالی‌ که همین قرص‌ها جلوی خیلی از قاعدگی‌های دردناک، بیماری‌های لگنی و بارداری‌های ناخواسته را می‌گیرد. تا به حال هیچ نشانه‌ای از این که قرص‌های ضدبارداری باعث ناباروری می شوند، پیدا نشده ‌است.

بیشتر خانم‌هایی که پیش از مصرف قرص، قاعدگی منظمی داشته‌اند، با قطع مصرف قرص، چرخه تخمک‌گذاری‌شان حداکثر تا 6 ماه بعد به حالت اول برمی‌گردد. قاعدگی نامنظم ممکن است به دلیل نشانگان تخمدانی پلی‌کیستیک (‌PCO) باشد که با مصرف قرص‌های ضدبارداری منظم می‌شوند. موارد دیگری مانند وزن بدن، استرس و تمرین‌های ورزشی هم می‌توانند بر نوع قاعدگی تاثیرگذار باشند.

خانم‌هایی که مبتلا به نشانگان PCO هستند، یک ناهماهنگی هورمونی دارند که باعث پریودهای نامنظم و افزایش وزن می‌شود. افزایش سطح تستوسترون خون هم می‌تواند باعث ایجاد جوش و پرمویی در بدن شود. زنان مبتلا به این عارضه می‌توانند با پیروی از یک رژیم غذایی کم‌چرب و انجام تمرین‌های ورزشی به وزن مطلوب برسند و عوارض نشانگان PCO را کمتر کنند. برای منظم کردن قاعدگی، پزشک ممکن است استفاده از قرص‌ها یا آمپول‌های مختلفی را توصیه کند.

تمرین‌های سنگین ورزشی و استرس زیاد هم که باعث پایین آمدن وزن می شوند، می‌توانند باعث اختلال در تخمک‌گذاری شوند. برای حل این مشکل با توصیه پزشک باید برنامه ورزشی را کم کرد و شروع به خوردن غذاهای پرکالری کرد. پس از این که فرد توانست به یک وزن مناسب برسد، پریودش منظم می شود و باردار می‌شود.

وقتی که شاخص توده بدنی (BMI) یک خانم بین 20 تا 25 باشد (یعنی وزن مناسب داشته باشد)، امکان باروری هم در او بیشتر است.

برای این که بچه دار شوید....

مراقبت‌های پیش از بارداری به اندازه مراقبت‌های پیش از زایمان مهم هستند. با رعایت نکات زیر می‌توانید شانس بارداری‌تان را بالا ببرید:

* سیگار نکشید: زمان باردار شدن سیگاری‌ها نسبت به افراد غیرسیگاری، دو برابر طولانی‌تر و نسبت سقط جنین نیز در آنها بیشتر است.

* مصرف قرص اسید فولیک را شروع کنید: اگر قاعدگی‌های سنگین دارید، قرص آهن هم بخورید و در صورتی که اهل مصرف میوه و سبزی تازه نیستید، مکمل ویتامین C مصرف کنید. از مصرف ویتامین A وD زیاد پرهیز کنید، چون برای جنین مضر است.

* در هوای تازه قدم بزنید و ورزش کنید: محیط‌های کاری بسته و ترافیک مقدار اکسیژن خون را کاهش می‌دهد و قدرت باروری‌تان را کم می‌کند.

* استرس‌تان را کنترل کنید: فنونی مثل یوگا و مدیتیشن را به کار ببرید. استرس زیاد می‌تواند بر نحوه تخمک‌ گذاری موثر باشد و باردارشدن را سخت‌تر کند.

* سونا نروید: اگر احتمال می‌دهید باردارید، این توصیه را جدی بگیرید. محققان می‌گویند دمای بالا ضمن این که بارداری را با مشکل مواجه می‌کند، می‌تواند باعث سقط جنین شود.

* روابط زناشویی‌تان را بیشتر کنید: خیلی از زوج‌هایی که از جداول زمانی استفاده می‌کنند، شانس بچه‌دار شدنشان کم می‌شود. بهترین روش برای بچه‌دار شدن این است که از پایان یک قاعدگی تا شروع قاعدگی بعدی، سه بار در هفته رابطه زناشویی داشته باشید.

* بدن شوهرتان باید خنک باشد: اگر همسر شما توی وان داغ نشسته باشد، یا مسافتی طولانی را بدون توقف رانندگی کرده باشد یا لباس زیر تنگ پوشیده باشد، نمی‌تواند به خوبی اسپرم تولید کند.

* سعی کنید وزن‌تان را در حد مناسبی نگه دارید: رژیم‌ گرفتن‌های غیراصولی برای سلامتی‌ بدن خطرناکند، مخصوصا اگر بخواهید باردار شوید.

* وحشت نکنید: 90 درصد زوج‌ها، تا یک سال پس از اقدام به بچه‌دار شدن، باردار می‌شوند. اگر احتمال می‌دهید که مشکل باروری دارید (مثل پریودهای نامنظم، بیماری‌های لگنی و عفونت‌های ناشی از جراحی یا عفونت‌های دیگر) به پزشک متخصص مراجعه کنید.

این ویتامین سکته‌آور است

ستفاده بیش از حد از مکمل‌های ویتامین E می‌تواند خطر ابتلا به سکته را نزدیک به 20 درصد افزایش دهد.

به گزارش سلامت نیوز مطالعه روی 120 هزار نفر که نیمی از آن‌ها مکمل‌های ویتامین E مصرف کرده بودند نشان داد استفاده بیش از حد از مکمل‌های ویتامین E می‌تواند خطر سکته قلبی را تا 22 درصد افزایش دهد. میزان مصرف مجاز این ویتامین 12 میلی‌گرم است، اما برخی افرادی که بیش از اندازه این ویتامین را مصرف کرده بودند بین 50 تا 500 میلی‌گرم در روز این ویتامین را از طریق مکمل‌ها وارد بدن خود می‌کردند.
تحقیقات نشان داد این کار باعث پاره شدن رگ‌های مغزی می‌شود که در نهایت منجر به سکته شده و عواقب بسیار بدی را به همراه دارد.
البته در نتایج این تحقیقات که در نشریه پزشکی بریتانیا منتشر شده آمده است مصرف ویتامین E می‌تواند خطر ابتلا به نوع خاصی از سکته مغزی را که بر اثر مسدود شدن رگ‌های خونی به وجود می‌آید تا 10 درصد کاهش دهد. اما در مجموع دانشمندان اعلام کردند مضرات مصرف بیش از حد مکمل‌های ویتامین E بسیار بیش‌تر از فواید آن است.
میلیون‌ها نفر در بریتانیا از مکمل‌های ویتامین E استفاده می‌کنند که به شکل خالص یا به صورت ترکیب با ویتامین‌های دیگر به شکل قرص‌های مولتی ویتامین عرضه می‌شوند.
ویتامین E یکی از آنتی‌اکسیدان‌های قدرتمند است که به اعتقاد دانشمندان از ابتلا به بیماری‌های قلبی پیشگیری می‌کند و به قوی‌تر شدن و افزایش انعطاف دیواره‌های رگ‌های قلبی کمک شایانی می‌کند.
دانشمندان معتقدند بهترین روش برای پیشگیری از ابتلا به سکته قلبی ورزش کردن، داشتن رژیم غذایی مناسب و چک کردن مرتب فشار خون است. سکته یکی از شایع‌ترین علل مرگ و میر در جهان است. مهم‌ترین علت بروز سکته مسدود شدن یا پاره شدن رگ‌های مغزی هستند به این ترتیب روند خونرسانی به سلول‌های مغزی متوقف شده و سلول‌های مغزی دچار آسیب جدی می‌شوند.