هشت علامت زودرس بارداری

8 علامت زودرس بارداری

شما و همسرتان تصمیم دارید بچه دار شوید و همه شرایط تقریبا برای بچه دار شدن فراهم کرده اید. 1ماهی است که احساس خستگی می کنید سوزانه تقریبا 20 بار از روی صندلی تان بلند می شوید و کمی خمیازه می کشید و تندتند به دستشویی می‌روید. حس می کنید لباس زیر تان برایتان تنگ شده و محکم به قفسه سینه تان چسبیده اما هنوز نمی دانید قاعدگی تان قطع شده است یا نه چرا که هنوز کمی زود است اما برخی نشانه های زودرس حاملگی در شما ظاهر شده است. این نشانه ها را جدی بگیرید خستگی, تکرار ادرار؛ حساسیت پستان ها اولین علایم حاملگی هستند و قبل از اینکه شما حتی اولین آزمایش خانگی بارداری را انجام دهید در شما ظاهر می شود.
همیشه با وجود این علایم به بارداری خود شک کنید حتی اگر از روش ضد بارداری استفاده می کنید. هر چه زودتر به بارداری خود پی ببرید, بهتر می توانید مراقبت های دوران بارداری را انجام دهید. اگر باردار هستید, هیچ وقت برای شروع تصمیم گیری برای تغیر شیوه زندگی تان دیر نیست. ترک سیگار عدم مصرف قهوه (الکل و انجام فعالیت های سبک جسمانی مصرف ویتامین ها و یا استفاده از داروهایی که ممکن است برای درمان برخی مشکلات زمینه ای شما لازم باشد یا حتی ممکن است مصرف آنها را قطع کنید. به این نشانه ها زودرس بارداری حتما به خاطر بسپارید. خستگی خستگی بیش از اندازه و غیر قابل توجیه شایعترین علامت زودرس بارداری است. خستگی خود را با مصرف قهوه درمان نکنید چرا که این برای بارداری شما خطرناک است. به جای آن به صدای بدن خود گوش کنید. سخت نگیرید و سعی کنید خوب استراحت کنید. تنفر از مصرف برخی غذاها فکر کردن به جوجه سرخ شده شاید حالتان را بد کند و مانند قبل به آن علاقه ای نداشته باشید. رفتن به رستوران را دوست ندارید و بوها آزارتان می دهد. بلد شاید حامله باشید. بسیاری از زنان اظهار می کنند که علاقه به برخی از غذاها در اولین بارداری در اوایل بارداری در آن از بین زمینه و حتی موجب تنفس آنها می شود. این ممکن است اولین نشانه‌های بارداری باشد. این‌ ها می‌تواند به دلیل افزایش سطح هر مون HCG باشد. حساسیت به بوها تشدید می‌شود. خیلی‌ از بوها در این هداف برای تان ناخوشایند می‌شوند مثل بوی سیگار و حتی بوی خانه و آشپزخانه و برخی غذاها. حتی برخی زنان نسبت به بوی بدن همسرشان حساسیت زیاد پیدا می‌کنند. این حساسیت به دلیل افزایش سطح همسرمون‌ها است. متاسفانه تنها راه درمان آن اجتناب از این بوها مخصوصا بوی سیگار است که برای شما و همسر برای جنین شما کاملا بد و پر خطر است. تنوع و استفراغ مقصر اصلی در ایجاد تنوع و استفراغ در شما در اوایل بارداری همسر بدن‌ها هستند. تهوع و استفراغ می‌تواند نشانه‌های اول بارداری شما باشد. معمولا تهوع و استفراغ دوران بارداری ممکن است تا 12 هفته اول بارداری فقط ادامه داشته باشد، البته خوب است بدانید که تهوع و استفراغ صبحگاهی می‌تواند نشانه خوبی باشد چرا که نشاندهنده این است که سطح همه بدن بتاHCG و همه بدن بارداری) افزایش یافته است و بارداری در حال پیشرفت است. درمان تهوع و استفراغ صبحگاهی آن است که هیچ‌گاه سعی نکنید معده‌تان را خالی نگذارید خوردن کراکرها خشک و بیسکویت خشک و کمی‌ شود. و قرار دادن آن‌ها کنار رختخواب و خوردن یکی دو عدد قبل از بلند شدن از رختخواب یکی از بهترین کارها برای کاهش تهوع و استفراغ صبحگاهی است. مصرف ویتامین‌های هران بارداری می‌تواند سبب تشدید تهوع و استفراغ برای برخی مادران شود. بنابراین ویتامین‌ها را با معده خالی مصرف نکنید. خیلی اوقات وقتی این ویتامین‌ها باشدم و بعد از غذا خورده شود تهوع و استفراغ کاهش می‌یابد. تورم پستان‌ها و حساس شدن آن‌ها. یکی دیگر از علایم زودرس بارداری تغییرات پستان‌ها است. خیلی از خانم‌ها حس می‌کنند که سینه بعد نشان برایشان تنگ شده است. تکرر ادار در اوایل بارداری، رحم شروع به بزرگ شدن کرده و به مثانه فشار می‌آورد و این سبب احساس نیاز به دفع ادرار می‌شود. این احساس در سه ماهه دوم بارداری از بین می‌رود. اما مجددا در سه ماهی سوم بارداری بر می‌گردد چرا که در این زمان رحم بسیار بزرگ شده و به مثانه فشار وارد می‌شود. چاره‌ای نیست باید قبل از اینکه به رختخواب بروید یا احساس فشار شدیدی روی مثانه داشته باشید به دسشویی بروید. تنگی نفس برخی زنان وقتی برای بار اول باردار می‌شوند احساس تنگی نفس زیاد می‌کنند. این به معنی آن است که نیاز به اکسیژن زیادی برای رشد جنین دارند. هر چه بارداری جلوتر می‌رود این احساس نیاز به اکسیژن بیشتر می‌شود. اما اگر ناگهان دچار حملات تنگی نمی‌شوید که مرتبط با ورزش نیست یا اگر درد داشتید یا هنگامی که دراز می‌کشید این حسی را داشتید حتما با پزشک مشورت کنید. چون ممکن است خواجوی شما و جنین شما را تهدید کند. تغییرات جسمی تغییرات خاص در ترشحات واژن و رنگ این ترشحات می‌تواند علامتی از بارداری باشد قطع قاعدگی هم می‌تواند یکی از نشانه‌های اساسی بارداری باشد. اگر این علایم را در خود دیدید حتما یک آزمون خانگی بارداری انجام دهید و با پزشک خود قرار ملاقات بگذارید.

قولنج و قولنج شکنان

من یکی از مفاصل شما هستم تا کنون صدای مرا شنیده ای، می خواهم خودم را معرفی کنم. «من یکی از مفاصل بدن شما هستم. من از اندازه سر یک چوب کبریت در گوش شما، با تخصصی ترین و دقیق ترین عملکرد در انتقال اصوات شنوایی، تا اندازه ای بزرگتر از یک مشت گره کرده در قسمت لگن، برای تحمل وزن ۱۶۰ کیلوگرمی شما در تمام عمر آفریده شده ام. وظیفه ام این است که شبانه روزی، هزاران و بلکه میلیون ها حرکت در اندام ها را هدایت و وزن و نیروهای مختلف را جا به جا کنم. شاید تشبیه مفاصل بدن به یک لولا، کمی دور از انصاف و کفران نعمت باشد، چرا که بهترین لولاها ۳۰ سال و آن هم روزانه چند دفعه کار می کنند، روغن کاری می خواهند و در صورت تغییر سنگینی، جهت حرکت و یا هر گونه تغییر دیگر، محال است که دوباره کار کنند. این در حالی است که هر یک از مفاصل بدن یک فرد ۶۵ کیلوگرمی، در صورت اضافه وزن، حتی تا ۱۰۰ کیلو، باز هم به دقت کار خواهند کرد، روغن کاری نمی خواهند و مهم تر از همه حس دارند و ما را از موقعیت های خطرناک با خبر می کنند. شما در تاریکی، فقط به اعتماد گزارش مفاصل تان است که قدم برمی دارید و در صورت اختلال در عملکرد آن ها نمی توانید قدم از قدم بردارید. زندگی بدون عملکرد مفاصل یعنی سکوت و مرگ. من از دو سطح استخوانی پوشیده از غضروف تشکیل شده ام و یک کپسول لیفی احاطه ام کرده است تا مایع تغذیه کننده من در آن قرار گیرد. عامل حیات و سلامت غضروف من، فشار است«فشار»، تعجب نکنید. فشاری معقول و متوازن. وظیفه عضلات اطراف من جز ایجاد نیرو، کمک به پیشگیری از ایجاد فشار روی سطوح مفصل است. پس برای ابقای من، عضلات اطرافم را قوی نگه دار. گاهی اوقات از من صداهایی می شنوید و گاهی نیز به اشتباه صدای مرا در می آورید. برخلاف تصور عام، این صداها حاصل ساییدگی نیست.

اصولاً آن چنان آفریده شده ام که در صورت استفاده صحیح، احتمال سایش و اصطکاک در من وجود ندارد و در طی ۱۰۰ سال برای راهپیمایی در چند صد هزار کیلومتر یا حتی چند میلیون کیلومتر، گارانتی شده ام. این صداها فقط برای آگاهی شما از شرایط نامساعد من است. اگر حرکتی به ایجاد صدا در من منجر شود فشار زیادی را به من وارد می کند که در نهایت منجر به صدمه دیدنم می شود. بدان که زندگی بدون حرکت مرگ است. برای این که زندگی مفهوم پیدا کند، باید حرکت کرد. لطفاً توجه کن تا از من یک مرکز درد درست نکنی چون از حرکت باز می مانی. ورزش و فعالیت های منظم مرا محکم و قوی می کند. استراحت کردن برای سلامتم امری مهم است. اکسیر حیات من تمرین و تقویت عضلات است. چیزهایی از قبیل کمبود خواب، نیکوتین، الکل، اضافه وزن، کمبود حرکت منظم و فشار بی موقع برای من بسیار رنج آور و آزار دهنده است.» فتبارک الله احسن الخالقین؛ اگر سری به یکی از مفاصل بدن بزنیم، می بینیم که با چه ظرافت و مکانیسم دقیقی برای جذب و دفع فشار آفریده شده اند. یک مفصل از دو جزء استخوانی تشکیل شده است که سطوح این استخوان ها در داخل مفصل به وسیله غضروف پوشیده شده است. این دو استخوان با یک پوشش کیسه مانند به نام کپسول احاطه شده اند و داخل این کپسول را مایع مفصلی پر کرده است که ضمن کاهش استهلاک، تغذیه غضروف ها را به عهده دارد. غضروف گردش خون ندارد و به واسطه همین مایع مفصلی تغذیه می کند. با افزایش فشار به مفصل، مواد غذایی وارد غضروف می شود و با برداشتن فشار از روی مفصل، مواد زائد تخلیه می شوند. پس رکن سلامت مفصل و غضروف های آن، اعمال فشار مناسب است که معمولاً در ورزش ها ایجاد می شود، اما فشار های شدید و ناگهانی برای مفاصل بسیار مضر است. پس بر می گردیم به همان جمله آرام بخش همیشگی که«هوالشافی». آری اوست شفا دهنده. خداوند درمان هر دردی را در نزدیک ترین نقطه به آن درد قرار داده است.

در عین حال که همگان اعمال فشار را برای مفصل مضر می دانند، بهترین درمان در مقاوم سازی مفصل و تغذیه مناسب غضروف، اعمال فشار متناسب و منظم- به عبارتی ورزش- به مفصل است. تقویت عضلات، دوری از زندگی ساکن و ماشینی و نیز ورزش کردن، مهم ترین داروهای پیشگیری از بروز صدمات مفاصل و به عبارتی «آرتروز» هستند. سیستم هوشمند بدن انسان، دیگر امتیاز خاص آن است. گیرنده ها و مراکز اطلاع رسانی در مفاصل بدن وجود دارند که در صورت استفاده نادرست از مفصل، فرد را از طریق صدا، خشکی و یا درد با خبر می کنند. صداهایی که گاهی از مفاصل بدن خود می شنویم، احساس خشکی صبحگاهی یا احیاناً درد، نشانه های این است که از این عضو ارزشمند به خوبی نگهداری نکرده ایم و در صورت ادامه از استفاده مجدد آن محروم می شویم. جالب این جاست که در صورت ادامه وضعیت وخیم، همین گیرنده ها موجب تضعیف عضلات اطراف مفصل و اختلال در حرکت می شوند تا تخریب بیش از این ادامه نیابد. این یکی از اختلاف های معنی دار سیستم بدن با ساخته های دست اوست. گاهی دیده می شود که شرکت های تولیدکننده وسایل کمک حرکتی مانند زانوبند، کمربند و قوزبند ادعا می کنند که وسایل آن ها مفاصل را از بروز آسیب حمایت می کنند. با توجه به لزوم سیستم هوشمند گیرنده های داخل مفاصل با عضلات، متوجه می شویم که این وسایل اصلاً قادر نیستند جای عضلات را بگیرند و بعضاً با ایجاد ضعف در این عضلات موجب وخامت اوضاع نیز می شوند. پس می بینیم که خداوند هم با آفریدن یک سیستم هوشمند و کارآمد، حجت را بر ما تمام ساخته است. خداوند عوامل را برای یک زندگی ۱۰۰ساله و حتی بیشتر مهیا کرده است، اما این ما هستیم که با بی توجهی و ناآشنایی با بدن، مشکلاتی را برای خود و مفاصل ایجاد می کنیم. یکی از این مشکلات«قولنج مفاصل» است، که بین عموم مردم شایع است و لذا در این مبحث سعی داریم با رویکردی پیشگیرانه و اصلاح نحوه زندگی، به شناخت و درمان آن بپردازیم.

قولنج، فریاد مفصل بی پناه

هر یک از مفاصل بدن تعدادی گیرنده عصبی از انواع مختلف دارند که وظیفه آن ها ارسال پیام به مغز و گزارش وضعیت مفصل از نظر موقعیت فیزیکی، تحریک ها، صدمات و یا فشارهای نامعقول است. این گیرنده ها در هر لحظه، وضعیت مفصل را به مغز گزارش و مغز با توجه به این گزارشات برای انجام عکس العمل مناسب در مقابل حرکت، نیرو یا فشار داخل مفصل، تصمیم گیری می کنند. پس می توان گفت که مفاصل یک سیستم حمایت هوشمند و آگاهانه دارند. خواهش می کنم سعی نکنید آن را با یک زانوبند جامد و خارج از فرمان مغز مقایسه کنید. عضلات اطراف هر مفصل ضمن این که وظیفه ایجاد حرکت دارند، وظیفه دریافت فشارهای وارده به مفصل و تعدیل آن ها را نیز بر عهده دارند. این عضلات هم از مغز فرمان می گیرند و هم به وسیله یک مدار کنترل اتوماتیک هدایت می شوند و هم چنین متصل به سیستم اطلاع رسانی داخل مفاصل اطراف خود نیز هستند. چهار نوع گیرنده داخل مفصل، چند صدم ثانیه قبل از اعمال هرگونه فشار به مفصل، با کسب اطلاع از حواس دیگر مانند بینایی و پردازش آن، عضلات را برای جذب فشار آماده می کنند تا هنگام اعمال هر نوع فشار به اندام ها، نیروی اضافه ای به مفصل وارد نشود.

قولنج از نظر علمی، چیست

بیشتر شما با صداهایی که به وسیله مفاصل از جمله انگشتان، فک، زانو، کمر و گردن ایجاد می شوند، آشنا هستید. بعضی عادت دارند با فشار به انگشتان دست، حرکات سریع گردن یا فشار پا بر روی ستون فقرات کمری، این صداها را ایجاد کنند. به عبارتی از این طریق قولنج آن را رفع کنند و با این حرکت، به نوعی احساس راحتی برسند. در یک تقسیم بندی ساده می توان این صداها را به دو دسته تقسیم کرد. یک دسته صداهای حاصل از حرکات مفصلی و دسته دیگر صدای حاصل از قولنج کردن مفاصل است که طی یک فشار شدید در انتهای دامنه حرکتی ایجاد می شود. تا زمانی که این صداها با درد و التهاب همراه نباشد، گروه درمان نگرانی زیادی برای ایجاد این صداها ندارند، اما در صورتی که تولید این صداها، همراه با درد و التهاب باشد، باید برای درمان مشکل موجود، به پزشک مراجعه کرد.

شکستن قولنج یعنی شکستن مفصل

علت قولنج کردن مفاصل، ایجاد حباب های گاز CO2 است که موجب افزایش حجم داخل مفصل و شکلی از احساس تنگی در آن می شود و فرد برای خلاص شدن از این درگیری مجبور است مفصل را در دامنه انتهایی خود قرار دهد تا حباب به وجود آمده، ترکیده و حجم مفصل به حالت عادی و طبیعی خود برگردد. مهم ترین عارضه این کار تضعیف مکرر عضلات حمایت کننده مفاصل است، چرا که اختلال در سیستم هوشمند حمایتی مفاصل، اشکال در ارسال پیام ها و پاسخ ندادن به موقع و قوی عضلات را در بردارد و مفاصل مربوطه را دو چندان در معرض صدمه قرار می دهد. از جمله دیگر مضرات این کار، آن است که چون فرد مجبور است مفصل را برای ترکیدن حباب گاز در دامنه انتهایی خود قرار دهد، فشار زیادی به تمام بافت های اطراف مفصل از جمله عضلات، رباط ها و کپسول مفصلی وارد می کند. عناصر غیرفعال اطراف مفصل که در طول بلند خود قرار می گیرند به مرور افزایش طول می دهند و امکان انجام حرکات دقیق را از فرد سلب می کنند. با این کار در سن بالا منتظر آرتروز و لرزش دست و پا باشید. احتمال لرزش در سنین بالاتر به علت اختلال در ارتباط گیرنده ها و عضلات، کاهش تمرکز و کنترل حرکت دقیق و کاهش ثبات مفصلی نیز وجود خواهد داشت. در این زمینه بروز آرتروز با کاهش فشار عضلانی حتمی است. پس از تکرار این حرکات و شروع صدمه به غضروف مفصل، تعویض مفصل هم شما را یاری نمی کند. بهتر است به این مفاصل مصنوعی هم دل نبندید که آن ها هم جسمی بی شعور و خارج از اراده و کنترل مغز و مفاصل هستند و دیری نمی پاید که از دست می روند.

خطر مرگ در کمین قولنج شکنان

خطرناک ترین قسمت ماجرا در شکست قولنج مفاصل گردن است. در کسانی که عمل شکستن مفاصل را در گردن، به صورت مکرر انجام می دهند، احتمال صدمه مستقیم به شریان تغذیه کننده مغز وجود دارد. خطرناک ترین وضعیت، رفع قولنج در گردن با انجام حرکات شدید و سریع است. جز مسأله ایجاد روند فرسایش بین مهره ای و به عبارت دیگر آرتروز، احتمال صدمه به شریان های تغذیه کننده مغز هم وجود دارد که به دنبال خود حتی احتمال مرگ را هم در پی خواهد داشت. خصوصاً بیماران آرتریت روماتوئید از این حرکت پرهیز کنند.

سردردهای مداوم، تاری دید و مشکلات بینایی

منشأ بسیاری از سردردهای غیرمشخص و حتی تاری دید هم در همین عادت نابجا و خطرناک و فشارهای غیرمعمول به ستون فقرات و گردن است. عروق تغذیه کننده مغز از گردن عبور می کنند و هر گونه فشار به آن ها، که بیشتر به واسطه اسپاسم عضلات گردن ایجاد می شود، مشکلات مغز و اعصاب را در سطوح مختلف ایجاد خواهد کرد.

لگد کردن ستون فقرات ممنوع

خیلی ها عادت دارند که هنگام قولنج ستون فقرات، از دیگری درخواست می کنند که بر روی ستون فقرات شان راه برود و فشارهای غیرمعمول و بسیار سنگینی را به ستون فقرات وارد کند. آگاه باشید که در بعضی موارد، این کار ممکن است منجر به شکستن مهره ها و ایجاد صدمات جبران ناپذیر از جمله بی اختیاری ادرار و یا فلج اندام ها شود. اگر مشاهده کرده یا شنیده اید که در گذشته افرادی مثلاً در حمام مبادرت به این کار می کردند، در نظر بگیرید که اولاً مردم آن زمان از لحاظ درصد تراکم استخوان با مردمان ما با یک زندگی بی تحرک کاملاً متفاوت بوده اند و به عبارتی استخوان محکم تری داشته اند و دوم آن که افرادی که ماساژهای خاص می دادند متبحر بوده اند و سوم این که همان زمان هم این حادثه ها ایجاد می شد اما به لحاظ نبود سیستم اطلاع رسانی، مردم بی خبر بوده اند. در مجموع تغییر حجم های سریع مفصل و خلاصی از این حباب ها با این روش ها موجب ایجاد مکرر و تشدید تولید این حباب ها خواهد شد پس توصیه نمی شود که به این کار عادت کنید چون که برای همیشه مهمان شما خواهند ماند.

همت اصلی، اصلاح نحوه زندگی، پیشگیری و مبارزه

زندگی سالم و با نشاط، بر پایه فشار صحیح و استرس نرمال به بدن مبتنی است، از تنبلی بپرهیزید. شاید بپرسید چطور به این مثال ها توجه کنید: برای پیشگیری از بروز پوکی استخوان باید پرتحرک بود و به استخوان فشار آورد. برای داشتن قلبی سالم باید به آن در حد معقول فشار آورد و دوید. تحرک کافی و ورزش، شما را در برابر هر مشکل و بیماری قوی و مصون می کند. در مورد پیشگیری و درمان قولنج مفاصل، راه کار اصلی انجام ورزش های کششی و انعطاف پذیری مناسب است. همیشه مفاصل خود را در وضعیت خوب نگه دارید. عضلات قوی، راهپیمایی، غذاهای سالم و به دور از مواد نگه دارنده، کاهش حرکات ناگهانی و دوری از ورزش های شدید بدون گرم کردن، از مفاصل بدن شما محافظت می کنند. مهم ترین فاکتور مؤثر، افزایش انعطاف پذیری بدن است. انجام روزانه حداقل چند ورزش انعطاف پذیری و کششی در انتهای دامنه حرکتی موجب کاهش تشکیل حباب ها خواهد شد. در حین ورزش و در تمام مفاصل، به تمرینات کششی و حرکت به سوی تمرینات با حداکثر دامنه مجاز نیازمندیم، چرا که در غیر این صورت زندگی روزمره به اجبار، بدن را به سمت دامنه حرکت انتهایی خواهیم برد و به مفصل صدمه می زنیم. آیا شنیده اید ترک عادت موجب مرض است بهتر است بپرسیم ترک عادت به چه روشی، موجب مرض است بله ترک یک باره عادت و یا کمی علمی تر تغییر روش زندگی به یک باره، می تواند مشکلاتی را ایجاد کند، اما اصلاح روش زندگی بسیار مطلوب و پسندیده است به شرطی که طبق اصول و قواعدی باشد. به جای شکستن قولنج مفاصل در مفصلی که این مشکل را دارید، روزانه چند حرکت کششی انجام بدهید - بر طبق اصول فیزیولوژیک بدن - می بینید که ظرف مدت چند هفته، همه عادات شما در این زمینه به راحتی برطرف خواهند شد.

10 علت خشکی لب ها

خشکی لب ها

لب‌ یکی از نواحی پوست است که بیشتر از هر جای دیگری در معرض هوا و آفتاب قرار دارد و به همین علت هم بیشتر مستعد مشکل خشکی و ترک ‌خوردگی است.

اگر خوب از لب‌هایتان مراقبت نکنید، گرمای بیش از حد و از دست رفتن آب بدن، می‌تواند باعث سوزش و التهاب و حتی خونریزی آن ها شود.

متخصصان معتقدند تماس لب با خمیردندان و رژ لب و استفاده از پروتزهای دندان باعث خشکی‌های شدید و خارش لب می‌شود. حرارت زیاد، کم آبی و سرمای شدید هم از عوامل شایع به وجود‌آورنده خشکی‌های ساده و ترک‌خوردگی‌های لب هستند، همچنانکه بعضی از بیماری‌های سیستماتیک نظیر پسوریازیس هم سبب پوسته شدن اطراف و روی لب می‌شود که در این صورت مشکل لب با علائم دیگری نیز همراه است.

داشتن لب‌های ترک ‌خورده، خشک و سوزان بی‌تردید آزارنده است. برای بسیاری از کار‌هایی که در طول روز انجام می‌دهیم، از همین لب‌ها استفاده می‌کنیم. لب اگر سالم نباشد، حتی نمی‌توانیم راحت غذا بخوریم، حرف بزنیم یا لبخند بزنیم.

لب‌های شما نمی‌تواند مانند بقیه جاهای پوست بدنتان در برابر از دست دادن رطوبت مقاومت کند، چرا که لایه‌های پوست لب بسیار نازک هستند. علاوه بر این لب لایه محافظتی معمول پوست که دارای غدد چربی و عرق است را ندارد، به همین علت هم مانند بقیه جاهای بدن نمی‌تواند خودش را مرطوب نگه دارد و مستعد خشک شدن و ترک‌خوردن است. البته این ها تنها علت خشکی و ترک لب نیستند.

با 10 علت شایع این مشکل و طرز برخورد با آن در این مقاله آشنا شوید:

1) آفتاب داغ و سرمای زمستان

اگر چه همیشه آب و هوا را در این مورد مقصر می‌دانیم، اما در واقع همه تقصیر‌ها متوجه هوا نیست. تابش خورشید، می‌تواند باعث تبخیر رطوبت آن و خشکی شود. این مسئله در مناطقی که رطوبت هوا کم‌تر است، بیشتر خودش را نشان می‌دهد؛ البته وجود باد‌های خشک هم در این مسئله نقش دارد.

نه تنها گرما بلکه سرما هم می‌تواند لب‌های شما را خشک و ترک‌خورده کند، به خصوص در مناطقی که سوز باد‌های سرد زمستان بیشتر است. بنابراین فکر نکنید که در زمستان خبری از خشکی لب نیست. حتی در این فصل ابری، باد زمستان بیشتر می‌سوزاند.

2) لیسیدن

لیسیدن لب یا خیس کردن آن با زبان، بر خلاف آنچه به نظر می‌رسد، باعث خشکی لب و ترک‌خوردن آن می‌شود، زیرا بزاق با ایجاد رطوبت موقت و از بین بردن چربی طبیعی پوست، باعث تبخیر پوستی بیشتر شده و در نهایت سبب خشکی بیشتر لب می‌شود.

3) کم آبی بدن

یکی از علامت‌های کم شدن آب بدن، خشکی لب است. در کسانی ‌که گرما زده شده‌اند، یا به ‌علت اسهال آب زیادی از دست داده‌اند، با مشاهده شدت خشکی لب می‌توان پی به شدت کمبود آب برد.

4) آ، ب، ث و دوستان

کمبود بعضی از ویتامین‌ها مانند آ، ب ، ث و املاحی مانند آهن و روی هم می‌تواند باعث خشکی، پوسته پوسته شدن و به‌خصوص ترک خوردن گوشه لب شود. بدیهی است وقتی تغذیه‌ای سالم و کامل دارید، این مسئله نمی‌تواند علت خشکی لب شما باشد.

5) حساس به آرایش

استفاده مکرر از صابون و مواد شیمیایی دیگر مثل محصولات آرایشی غیر استاندارد و رژ لب‌ می‌تواند موجب حساسیت پوست لب ‌شود. البته پوسته شدن لب در بیماری‌هایی مانند حساسیت و اگزما شایع‌تر است و می‌تواند حتی به علت تماس موادی نظیر لیمو ترش و پرتقال به وجود آید. بهتر است مراقب حجم دهنده‌های لب باشید، چون در آنها اغلب موادی به ‌کار رفته است که با تحریک و التهاب لب، آن‌ را بزرگتر و پُرتر نشان می‌دهد.

6) قفسه دردسرساز

کسانی‌ که نمی‌توانند علتی برای لب‌های ترک خورده‌شان پیدا کنند، بهتر است سری به قفسه داروهایی که می‌خورند بزنند. مصرف بعضی داروها مانند ترتینوئین، ویتامین آ در مقادیر زیاد، داروهای شیمی درمانی، دپنی سیلامین، ایزونیازید و فنوتیازین هم می‌تواند این مشکل را ایجاد کند.

7) ترش و سوزان

غذاهای ترش و مرکبات که اسیدی هستند ممکن است باعث تحریک لب و خشکی و ترک خوردن آن شوند. در این حالت سوزش لب هم ایجاد می‌شود. علاوه بر این پوست انبه هم حاوی ماده‌ای به نام توکسیکودندرون است که در سم گیاه پاپیتال هم وجود دارد و ممکن است به لب آسیب برساند. در ضمن افرادی که به آجیل حساسیت دارند، باید مراقب محصولات بهداشتی –آرایشی که در ترکیبشان از دانه‌های روغنی، بادام و ... استفاده شده، باشند.

8) سدی در راه

انسداد مسیر تنفسی بینی (در اثر سرماخوردگی) و درنتیجه نفس کشیدن از دهان هم باعث خشکی لب و سپس پوسته شدن و ترک خوردنش می‌شود.

9) دودی که خشک می‌کند

این را حتما بارها شنیده‌اید که خشکی دهان و لب‌ها از کمترین عوارض سیگار کشیدن است، پس دیگر لازم نیست درباره آن توضیح زیادی بدهیم!

10) قارچ‌ها مقصرند

اگر خشکی در گوشه‌های لب باشد و سبب ترک خوردن و قرمز شدن و سوزش شدید شود، ناشی از عفونت‌های قارچی است. در برخی مواقع نیز ترک‌خوردگی‌های مزمن در خط میانی لب تحتانی به وجود می‌آید که در کودکان شایع‌تر است و با چرب کردن برطرف نمی‌شود، یعنی تحت نظر پزشک باید از پمادهای آنتی بیوتیک برای بهبود آن استفاده کرد.

۱۴ سؤال زنان از متخصصان پوست و مو

هر خانمی مایل است زیبایی خدادادی خود را حفظ کند. برای رسیدن به این هدف راه های زیادی وجود دارد. هرکس روش یا نکته جدیدی را یاد می گیرد اطرافیان خودش را هم از آن مطلع می کند...

در این میان گاهی مشکلاتی برای ظاهر افراد پیش می آید که لازم می شود به پزشک متخصص مراجعه کنند. برخی خانم ها دوست دارند همیشه ظاهری بی عیب داشته باشند ولی با پزشکشان رودربایستی دارند. ما به شما می گوییم مشکل شما، مشکل خیلی هاست پس خجالت نکشید و درمان تان را آغاز کنید.

۱) چرا زیر ابرو دارم: بی هیچ رودربایستی به شما می گوییم که اکثر خانم ها اطراف ابروها، پشت لب و روی چانه شان موهای زاید دارند. گاهی این موها خبر از بیماری هایی مانند نشانگان تخمدان پلی کیستیک می دهد. اما معمولا موی زاید صورت خانم ها ارثی است و جای نگرانی ندارد. می توانید با کرم های موبر، بند و موم به طور موقت از این موهای بد قیافه راحت شوید. لیزر و الکترولیز هم روش های زدودن تقریبا دایم این موها هستند.

۲) راهی برای رفع سلولیت می شناسید: مطمئنا هیچ خانمی دوست ندارد روی پاهایش ناهمواری های زشت ببیند. چربی هایی که زیر پوست چنین ظاهری به خود می گیرند، سلولیت نامیده می شوند. سلولیت معمولا روی ران ها و نشیمن گاه بروز می کند. برای از بین بردن این ظاهر ناخوشایند می توانید به ورزش روی آورده و چربی های اضافی تان را آب کنید. داروهایی هم وجود دارند که با ورود به بدن سلولیت را هدف می گیرند. کرم های موضعی برطرف کننده سلولیت حاوی کافئین هستند و ممکن است به طور موقت سلولیت را بدتر کنند.

۳) چرا گاهی اوقات جلوی بقیه قرمز می شوم: اکثر مردم در برخی مواقع هیجان انگیز قرمز می شوند، به خصوص اگر احساس شرم یا خجالت زدگی کنند. اما اگر به طور تصادفی هرازگاهی گونه، پیشانی و چانه تان قرمز می شود، ممکن است به بیماری پوستی روزاسه مبتلا باشید. دارو های این بیماری به صورت قرص و کرم موضعی وجود دارد. اگر در برخورد های اجتماعی به صورت متناوب قرمز می شوید و تپش قلب هم دارید، احتمالا درباره مساله اجتماعی خاصی اضطراب دارید.

۴) موهایم زود سفید شده اند: اگر هنوز به ۴۰ سالگی نرسیده اید و بیش از نصف موهایتان سفید شده اند، به سفیدی زودرس مو دچار شده اید. این حالت ممکن است در برخی موارد به دلیل اختلال در رنگدانه مو ها یا بیماری های تیروییدی ایجاد شود. اما بیشتر افراد، سفیدی زودرس موها را از والدین شان به ارث می برند. البته یادتان باشد سفیدی زودرس به هیچ وجه به معنای ورود کل بدن به مرحله پیری نیست.

۵) چرا پایین تنه ام جوش می زند: این برآمدگی های ریز سفید و قرمزی که روی پوست ظاهر می شوند در واقع اپیدرم پوستند که شاخی می شوند. این بیماری پوستی بی خطر است و می تواند روی پوست پشت، گونه ها، بازو و ران ها ظاهر شود. این بیماری می تواند سال ها با شخص باقی بماند اما معمولا از ۳۰ سالگی به بعد از بین خواهد رفت. تا رسیدن به آن سن برای کاهش این زواید می توانید پوستتان را مرطوب نگاه دارید.

۶) چرا دهانم بو می دهد: روزی ۲، ۳ بار مسواک می زنید، نخ دندان هم می کشید اما هنوز احساس بد طعمی -که خود یکی از دلایل بدبویی دهان است- در دهانتان دارید. این حالت می تواند به دلیل ریفلاکس اسید معده، خشکی دهان، بیماری های لثه ای یا حتی عفونت های سینوسی باشد اما محتمل ترین علت این مشکل به رژیم غذایی تان برمی گردد. اگر سیر و پیاز خورده باشید خمیر دندان نعنایی هم نمی تواند قدمی برایتان بردارد. اگر حذف غذاهای تند و تیز از رژیم غذایی، بوی بدن دهانتان را برطرف نکرد سری به پزشک بزنید.

۷) این خط های کشش سفید رنگ چگونه به وجود آمدند: هنگام بارداری، افزایش وزن یا کاهش وزن شدید، پوست کشیده می شود. این کشش می تواند روی پوست خط هایی را به جا بگذارد که معمولا قرمز یا بنفش هستند اما بعد از مدتی به رنگ سفید روشن در می آیند. این خطوط معمولا روی کمر، ران ها، نشیمن گاه، سینه و قسمت پایینی پشت ایجاد می شوند. برای کاهش این خطوط داروهایی وجود دارد. جراحی لیزر هم برای از بین بردن آنها موثر است. محلول ها و کرم ها فایده چندانی برای محو کردن این خطوط ندارند.

۸) آیا جوش های ریز ناشی از اصلاح، درمان دارد: بهترین راه پیشگیری و درمان چنین وضعیتی این است که دیگر موهای زایدتان را با تیغ نزنید. کرم های موبر و لیزر درمانی هم راه های جایگزین هستند. اگر مایلید به تیغ زدن ادامه دهید بهتر است ابتدا دوش آب گرم بگیرید سپس با استفاده از مقدار کافی ژل موهای زایدتان را بزدایید.

۹) چرا دندان هایم تیره شده اند: اگر مرتب چای، قهوه، نوشابه های گازدار و آبمیوه های رنگی می خورید جواب این پرسش را می دانید. کشیدن سیگار و مصرف برخی دارو ها هم می توانند دندان ها را تیره کنند. اولین قدم برای داشتن دندان های سفیدتر، مسواک زدن و نخ دندان کشیدن منظم است. به این ترتیب باقیمانده های مواد غذایی که دندان ها را تیره می کنند از دندان ها زدوده می شوند. مواد سفیدکننده دندانی از ژل های بدون نسخه گرفته تا سفیدکننده های داخل مطب متفاوتند اما همگی می توانند دندان ها را سفیدتر کنند.

۱۰) چرا پاهایم پینه بسته اند: پینه پوست ضخیم شده است و معمولا روی مچ و پاشنه پا ایجاد می شود. پوست در نواحی پینه بسته، ضخیم می شود تا از فشار وارد بر پا هنگام راه رفتن جلوگیری کند. مسلما از این ظاهر زرد، زبر و پوسته پوسته به ستوه آمده اید. برای رفع آن می توانید پاهایتان را در آب گرم قرار دهید و سنگ پا بزنید تا پوست های مرده زدوده شود.

۱۱) چرا ناخن هایم لایه لایه می شوند: اگر دست هایتان مرتب با آب و صابون های قوی در تماس باشند، ناخن ها ترد و شکننده می شوند. برای جلوگیری از این وضعیت دست هایتان را کمتر در معرض آب و مواد شوینده قرار دهید و مرطوب کننده بزنید. اگر ناخن هایتان علاوه بر شکنندگی زرد یا سفید هم شده اند ممکن است دچار یک عفونت شده باشند. پماد های ضدقارچ زیادی در داروخانه ها موجودند اما معمولا مشکلتان را حل نمی کنند. بهتر است به پزشک مراجعه کنید و قرص های خوراکی ضدقارچ بگیرید.

۱۲) چرا اینقدر عرق می کنم: بدن عرق می کند تا خنک شود اما اگر در اوقاتی که لزومی ندارد، عرق می کنید، مثلا وقتی آرام در اتاق نشسته اید، احتمالا دچار بیماری هیپرهیدروز هستید. در این صورت زیربغل، کف دست ها و پاهایتان خیلی عرق می کنند. برای اینکه عرقتان را کم کنید، می توانید از ضدعرق های بدون نیاز به نسخه، داروها یا تزریق بوتاکس کمک بگیرید.

۱۳) کمک! دارم کچل می شوم: ریزش مو در زنان شایع تر از آن است که فکر می کنید.۴۰ درصد زنان در ۴۰ سالگی دچار ریزش موی آشکار می شوند، آن هم به دلیل مشکلات تیروییدی ، بارداری، عدم تعادل هورمونی و مصرف برخی داروها. به پزشک مراجعه کنید. اگر مشکلتان جدی باشد می توان با محلول های محرک، رشد موهایتان را تحریک کرد. اگر هم دچار مشکلات هورمونی باشید برایتان داروهایی تجویز می شود تا مقادیر آنها را متعادل سازد.

۱۴) چرا پاهایم بو می دهند: حتی اگر مرتب دوش بگیرید ممکن است بوی پاهایتان از بین نرود. باکتری های بوزا کف پاها را برای سکونت و فعالیت ترجیح می دهند. آن بوی ناخوشایند ناشی از ترکیب عرق پا با این باکتری هاست. سعی کنید همیشه پاهایتان را خشک نگاه دارید. کفش هایی بپوشید که روزنه داشته باشند. هر روز جوراب های تمیز بپوشید و در کفشتان مواد بوزدا بریزید.

بهترین نوع حمام کردن

شما یک روز در میان حمام می‌روید یا هر روز؟ چند دست موهایتان را شامپو می‌کنید؟ با چه شامپویی موهایتان را می‌شویید؟
حمام رفتن هم راه و رسمی دارد که دانستن و رعایت آن می‌تواند شما را سرحال‌تر و پاکیزه‌تر کند.
با دکتر حسین طباطبایی، متخصص پوست و مو، درباره روش‌های صحیح حمام کردن از منظر یک متخصص پوست به گفتگو نشسته‌ایم.

آقای دکتر! بعضی‌ها عادت دارند دوش بگیرند و بعضی‌ها عادت دارند در وان بخوابند. از بین این دو عادت، کدام یکی سالم‌تر است؟
راستش، این دو عادت، تفاوت چندانی با هم ندارند. البته یک تفاوت مختصر وجود دارد که باید به آن اشاره کنم. به‌طور معمول وقتی دوش می‌گیرید، آب روی سر و بدن‌تان جاری می‌شود و پوست و موی‌تان را شستشو می‌دهد و می‌رود. این آب، آبی است که جریان دارد و از آب لوله‌کشی شهر است و طبیعتا پاکیزه. ولی وقتی وان را پر می‌کنید و در آن دراز می‌کشید، آب راکد است و امکان آلودگی آن وجود دارد و مقداری از چرک بدن وارد آب وان می‌شود. از طرف دیگر، وقتی دوش می‌گیرید آب کمتری استفاده می‌شود تا بخواهید برای حمام کردن تمام اعضای خانواده وان را از آب پر و خالی کنید. همچنین شستشوی کامل بدن و اعمال بهداشتی زیر دوش راحت‌تر است.

پس به نظر می‌رسد دوش گرفتن بهداشتی‌تر است؟
بله. وقتی استحمام تمام و آب وان خالی می‌شود، مقداری از آلودگی‌ها به دیواره‌های وان می‌چسبد. اگر یکی دیگر از اعضای خانواده که می‌خواهد به عنوان نفر بعدی حمام کند، وان را از آب پر کند، این آلودگی‌ها دوباره وارد آب می‌شوند و آب را آلوده می‌کنند.

اگر همه اعضای یک خانواده عادت داشته باشند در وان حمام کنند؛ چه؟
باید اعضای خانواده‌ای که از وان برای حمام کردن استفاده می‌کنند، به رعایت بهداشت وان که وسیله‌ای عمومی ‌به حساب می‌آید، توجه کافی داشته باشند. لازم است هر نفر پس از استحمام، دیواره‌های وان را با وسیله‌ای زبر از آلودگی‌ها پاک و ضدعفونی کند تا برای استفاده نفر بعدی آماده باشد.

کیسه و سفیدآب چطور؟ واقعا کیسه کشیدن چرک‌ها را از روی پوست پاک می‌کند؟
ما به هیچ وجه استفاده از کیسه و سفیدآب را توصیه نمی‌کنیم؛ چون باور‌هایی که درباره آن در فرهنگ ما وجود دارد، غلط است. ما با کیسه کشیدن می‌خواهیم به زور طبقه سطحی پوست را که لایه شاخی نام دارد، از سطح پوست برداریم و خیلی‌ها وقتی به اصطلاح با کیسه چرک می‌کنند، تصور می‌کنند این چرک‌ها هستند که از پوست خارج شده‌اند؛ درحالی که ‌این لایه‌ای از پوست است که شما به زور کنده‌اید. وجود لایه شاخی پوست که سطح آن را می‌پوشاند و لایه‌ای مرده از سلول‌های پوستی است، برای حفاظت لایه‌های زیرین پوست که زنده‌اند، لازم است.

پس پیشنهاد شما چیست؟
استفاده از یک لیف نرم و صابون، بهتر است. یک لیف نرم برای برداشتن عرق از سطح پوست کافی است. با استفاده از یک لیف نرم، آن بخش از سلول‌های سطحی پوست که آمادگی جدا شدن از سطح پوست را دارند، برداشته می‌شوند و می‌ریزند. بنابراین لازم نیست شما با یک کیسه زبر و سفیدآب زبرتر و با فشار دست به جان طبقه سطحی پوست‌تان بیفتید. این کار سلامت پوست و نقش حفاظتی آن را به خطر می‌اندازد.

بعضی‌ها در یک‌بار حمام رفتن، سه بار سرشان را شامپو می‌کنند. این عادت خوبی است؟
شامپو کردن شیوه خاصی دارد. اگر شما پوست طبیعی یا مایل به چرب دارید که اغلب جوان‌ها چنین پوستی دارند، می‌توانید از این روش استفاده کنید. اگر هر روز حمام می‌روید باید یک بار شامپو کنید. اگر یک روز در میان به حمام می‌روید باید دو بار شامپو کنید و اگر سه روز یک بار حمام می‌کنید باید سه بار شامپو بزنید؛ یعنی به ازای هر روز باید یک بار شامپو کنید. ولی بهتر است با فواصل کمتری به حمام بروید تا کمتر شامپو بزنید.
اگر هر روز حمام بروید و یک بار شامپو بزنید، بهتر از سه روز در میان سه بار شامپو زدن است.

درباره کسانی که پوست خشک دارند، چطور؟
کسانی که پوست طبیعی مایل به خشک دارند، باید بر حسب خشکی موهایشان، یک روز در میان یا دو روز در میان به حمام بروند و تعداد دفعات شامپو زدن را کمتر کنند. کسانی که به دلیل پیری، پوست و مو‌هایشان خشک شده است می‌توانند هر روز حمام کنند، ولی هر روز شامپو نزنند و با آب تنها دوش بگیرند. بهتر است به دلیل خشکی پوست و موهایشان، دو یا سه روز یک بار شامپو بزنند.

حرف آخر؟
توصیه آخرم این است که پس از استحمام، فاصله میان انگشتان پا به طور کامل خشک شود؛ به دلیل این که پس از شستن پا، اغلب رطوبت میان انگشتان پا باقی می‌ماند و این رطوبت زمینه‌ساز پرورش قارچ‌هایی در این محیط می‌شود که بیماری‌زا هستند و به سفید و لیچ شدن میان انگشتان پا منجر می‌شوند. برای پیشگیری از این مشکل باید پا را پس از شستن، خوب خشک کرد.